India – Rishikesh – Part I

In de nachtbus onderweg naar Rishikesh hoorden we van andere toeristen dat je aardig kunt worden opgelicht voordat ze per taxi naar Tapovan wordt gebracht waar wij verblijven. De prijs die de lokalen betalen is 10 roepies voor een enkele reis, dit is goede informatie om te hebben. Bij aankomst komen ze gelijk al op ons af en horen we prijzen van 400 roepie per persoon en dan ook nog een teleurgesteld gezicht met de uitdrukking dat het eigenlijk nog te weinig is. Ze mogen het proberen, maar wij weten nu wat de echte prijs is. Wij delen de taxi met de dames die ons hadden gewaarschuwd en betalen wat we zouden moeten. Het gaat mij niet zozeer om het geld, maar eerder dat je betaald naar de standaard van de lokale mensen. Stel dat wij akkoord waren gegaan met 400, dan gaan ze aan de volgende toeristen het dubbele vragen. Kortom het onderhandelen doe ik eerder voor de persoon die na mij komt dan voor mijzelf.

We lopen naar ons hostel en je merkt dat je gelijk in een andere plek bent. Dit gaat mijn thuis zijn voor de komende 2 maanden, weet niet zo goed nog wat ik ervan vind. De hoofdweg is vol met koeien, mensen met tuc tucs, bussen, toeters, winkels, reclameborden. Niet echt het beeld wat ik had bij een yoga dorp. Nadat we zijn ingecheckt doen we even rustig aan voordat we gaan ontbijten. Het kan zijn dat ik mijn eerste indruk nog gaat veranderen, aangezien ik natuurlijk net uit een nachtbus kom en niet volledig uitgerust ben.  

Rishikesh is een yoga walhalla, aangezien er zo’n 1000 yoga scholen zijn. Er wordt nog steeds gebouwd, dus elke dag komen er nieuwe bij. Merk als snel dat alles is ingericht op westerse mensen die hier komen voor het behalen van een yoga certificaat. Restaurants, shops, souvenirs en bezienswaardigheden. Alles is hier net iets duurder dan wanneer je het lokaal iets verderop koopt. Het speciale aan deze plek is dat de Ganges het dorp verdeeld in twee delen en het wordt verbonden door twee bruggen.

We hebben erg de behoefte aan groentjes en komen in een leuk café waar ik besluit te gaan voor een zoute pannenkoek gevuld met broccoli, avocado en asperges. Smullen is het weer! De rest van de dagen hier doen we rustig aan, want er staat ons weer een groot avontuur te wachten. We gaan namelijk hier onze yoga opleiding volgen, 200 uur in Hatha yoga. 

Neem jullie mee hoe we de afgelopen vier weken hebben beleefd. Dit schema volgenden wij voor 6 dagen waar we de 7de dag vrij zijn. Al was deze ook gevuld met activiteiten zoals een kookworkshop en raften over de Ganges.

Opstaan om 5:45 zodat we even wakker kunnen worden en kunnen aankleden, vanaf 6:15 staat er thee voor ons klaar. Vervolgens starten we de dag om 6:30 met een kleine warm up en vervolgens netipot. Dit is het verplaatsen van selenium water door het ene neusgat naar het andere neusgat. Dit hoort bij het schoonmaken van je lichaam. In week 3 werd dit gecombineerd met een rubber touwtje door je neus en die via je mond er weer uit komt. Dit had ik eerder in Thailand ook gedaan, maar deze keer was het touwtje te dik voor mij. Vervolgens mochten we naar de yoga shala boven waar we ongeveer 45 minuten besteden aan ademhalingstechnieken. Yogi’s geloven dat je geboren bent met een aantal ademhalingen, wanneer je deze kunt verlengen kun je langer leven. Het is fijn om zo de dag te starten. Daaropvolgend zijn we 1,5 uur aan het trainen met asana’s. Ons lichaam wordt aardig op de proef gesteld, maar merk zeker dat ik er zin in heb. Daarna volgt er een pauze waarin we kunnen ontbijten en daaropvolgend hebben we les in anatomie. Hier bespreken we de bewegingen van het menselijk lichaam, de belangrijkste gewrichten en spieren. Daaropvolgend hebben we een uurtje meditatie, waarin we verschillende technieken uit proberen. Hier gaat het vooral om de beleving en niet over de techniek van het uitleggen aan anderen. Een uurtje pauze volgt waarin we vaak gingen studeren, relaxen of genieten van de laatste zon die er nog was. De lunch staat vervolgens op de planning met daarna twee uur rust. Waar in we eigenlijk al het voorgaande deden. De dag gaat verder met een uurtje filosofie over alles wat met yoga te maken heeft. In week 1 volgde nog een training van 1,5. Vanaf week 2 werd dit opgevuld door het aanleren hoe je mensen kunt corrigeren in een houding en het lesgeven zelf. 

In deze maand heb ik veel geleerd op vlakken die ik niet had verwacht. Veel dingen binnen de organisatie/management waren niet goed geregeld en ik besloot om hier vragen over te stellen. Het gevolg was alleen dat de verhoudingen totaal scheef zijn getrokken en het een persoonlijke vendetta tegenover mij is geworden. Dit is zo enorm teleurstellend en hier had ik totaal geen behoefte aan. Kwam naar deze plek en school om te leren en niet omringd te zijn door drama. Heel erg jammer dat het zo gelopen is, al heb ik geen spijt van het feit dat ik mezelf heb uitgesproken. Ga hier verder niet in detail treden, wil dit liever achter me laten.

Na het afronden van de cursus hebben Hanneke en ik onze laatste dagen vooral gevuld met eten, heel veel en lekker eten. We hebben de tuc tuc naar de markt gepakt en nu ben je in het echte India in plaats van de westerse ingerichte Tapovan. Zijn er even helemaal uit en de laatste souvenirs worden gekocht zodat ze met een goed gevulde backpack terug naar Nederland kan. Tijd om afscheid te nemen, blijft verdrietig toch hebben we heel veel goede herinneringen gemaakt waar we later vast nog veel om kunnen lachen. 

Ilona


In the night bus on the way to Rishikesh, we heard from other tourists that you can be ripped off nicely for being brought by taxi to Tapovan where we are staying. The price that the locals pay is 10 rupees for a single journey, this is good information to have. Upon arrival they immediately come to us and we hear prices of 400 rupees per person with a disappointed face and the expression that it is actually too little. They can try it, but we now know what the real price is. We share the taxi with the ladies who warned us and pay what the locals do. For me it’s not so much about the money, but rather that you pay to the standard of the local people. Suppose we had agreed with 400, they would ask the following tourists the double. In short, I negotiate more for the person who comes after me than for myself.

We walk to our hostel and notice that we are in a different place right away. This is going to be my home for the next 2 months, I don’t really know what I think about it. The main road is full of cows, people with tuc tucs, buses, horns, shops and billboards. Not really the image I had in mind being it a yoga village. After we have checked in we take it easy before we go for breakfast. It is possible that I will change my first impression, since I just got out of a night bus and I am not fully rested.

Rishikesh is a yoga mecca, since there are around 1000 yoga schools. Construction is still ongoing, so new ones are added every day. Notice quickly that everything is designed for Western people who come here to obtain a yoga certificate. Restaurants, shops, souvenirs and places of interest. Everything here is just a little more expensive than if you buy it locally. The special thing about this place is that the Ganges divides the village into two parts and it is connected by two bridges.

We have a real need for vegetables and arrive in a nice cafe where I decide to go for a salty pancake filled with broccoli, avocado and asparagus. It’s so nice! We take it easy for the rest of the days here, because another great adventure awaits us. We are going to follow our yoga training here, 200 hours in Hatha yoga.

Take you with us how we experienced the last four weeks. We followed this schedule for 6 days where we are free on the 7th day. Although that day was also filled with activities such as a cooking workshop and rafting at the Ganges.

We get up at 5:45 so we can get dressed, from 6:15 onwards there is tea ready made for us. Which is so nice, because winter in India is also really cold and comparable to back home. Starting the day at 6:30 with a warm up and then netipot. This is where selenium water goes from one nostril to the other. This is part of cleaning the body. In week 3 this was combined with a rubber string through your nose which comes out through the mouth. Had done this before in Thailand, but this time the string was too thick for me. Then we were allowed to go to the yoga shala upstairs where we spend about 45 minutes on breathing techniques. Yogis believe that you were born with a number of breaths, if you can extend them you can live longer. It’s nice to start the day like this. Subsequently, we are training with asanas for 1.5 hours. Our body is being put to the test, which is really nice. After that there is a break where we can have breakfast followed by lesson in anatomy. Here we discuss the movements of the human body, the most important joints and muscles. Then an hour of meditation followes in which we try out different techniques. This is mainly about the experience and not about the technique of explaining it to others. An hour break follows in which we often went to study, relax or enjoy the last sun that was still there. Lunch is next, followed by two hours of rest. Where we actually did the same as before. The day continues with an hour of philosophy about everything that has to do with yoga. In week 1 another training on postures followed. From week 2 onwards, this was replaced by a class on teaching how to correct people and how to teaching.

In this month I learned a lot in areas that I did not expect beforehand. Many things within the organization / management were not properly arranged and I decided to ask questions about this. The result was that the relationships were totally skewed and it became a personal vendetta towards me. This is incredibly disappointing and I didn’t need it at all. Came to this school to learn and not be surrounded by drama. Very unfortunate that it went that way, although I do not regret the fact that I told my opnion. Will not go into detail here, would rather leave this behind.

After finishing the course, Hanneke and I mainly filled our last days with food, lots and lots of delicious food. We have taken the tuc tuc to the market and now we are back to real India instead of the western decorated Tapovan. It’s a nice get away and we buy the last souvenirs which she can bring back to the Netherlands. It’s time to say goodbye which is sad, yet we have made many good memories that we will probably be able to laugh about a lot later.

Ilona

Geef een reactie