India – Amritsar

In de vorige blog schreef ik dat we in de nachtbus zijn gestapt richting Amritsar, best wel spannend aangezien ze dit niet als de meest veilige optie wordt aangegeven. Achteraf gezien was het best een fijne rit. Het begon wat turbulent aangezien er een bed voor ons was geboekt, heel erg dicht op elkaar is niet zo erg, alleen zijn we te lang en passen we niet. Een vriendelijke meneer biedt zijn hulp aan en we kunnen terug in een stoel. Is toch net iets beter. Deze bus heeft ook een fijne toeter met een melodie, je kan het echt slechter treffen. Al snel dommel ik in slaap gelukkig, af en toe wordt ik wel wakker. Voor het grootste deel heb ik gelukkig wel kunnen slapen en we komen aan in Amritsar. Bij het uitstappen is onze bagage er ook nog gelukkig. Ons hostel is op 1,5 kilometer en we besluiten te gaan lopen. Kunnen we gelijk even de benen strekken en weet je zeker dat je niet wordt afgezet door een te dure tuc tuc. Eenmaal in het hostel kunnen we onze tassen stallen en een douche nemen. Eerst gaan we zitten op het dakterras. Als ontbijt hebben we pepernoten wat een verwennerij. Hier kunnen we even bijkomen en tot rust komen. 

Na de douche gaan we de stad in en je merkt gelijk dat de sfeer hier anders is. Hier wonen en leven vooral mensen die het Sikh geloof belijden, waarin het belangrijkste is dat iedereen gelijk is. Dit is zo anders ten opzichte van de rest van de plekken waar we zijn geweest. Op andere plekken zie je bijna geen vrouwen op straat en hier wel. Ook is het zo dat de mannen die dit geloof volgen een tulband dragen. Wanneer je hier op straat loopt is net of loop je in een Bollywood film, prachtige mensen om te kijken. Ook zijn de mannen hier lang en vallen we sowieso al minder op. Op aanraden van het hostel gaan we voor het lokale eten, ze hebben hier een eigen versie van de gevulde naan (brood waar India bekend om staat). Hier noemen ze het kulcha en zit er komijnzaad, mosterdzaad en koriander in. Dit dip je vervolgens alleen met je rechterhand in een sausje van kikkererwten en dan is het smullen. Het beviel zo goed dat we alle dagen dit gegeten hebben. 

We zijn naar hier gekomen voor een speciale gebeurtenis, namelijk Diwali. Lichtjesfestival en dit hebben we gevierd in de gouden tempel. Overdag hebben we de tempel bezocht en er hangt een hele fijne serene sfeer. We lopen een rondje, kijken onze ogen uit. Zie zoveel mooie mensen en neem het allemaal op me in. In de namiddag komen we hier terug, we willen niet te laat zijn en vinden een mooi plekje vlakbij het heilige water. De zon gaat onder en het wordt donker, nu worden alle lichtjes aangezet. Wij mochten dit zelf ook doen, waardoor we ons helemaal een onderdeel van alles voelden. Emotioneel en stil werd ik hiervan, zo intens was deze gebeurtenis. Nadat alle lichtjes waren aangestoken was het om acht uur tijd voor vuurwerk, er werd ons verteld dat ze voor groen gingen dit jaar. Door al de vervuiling leek het de autoriteiten een goed idee, probleem is dat niemand dit volgde. Het voelt alsof het oud en nieuw is, krijg ik het dit jaar toch nog mee. Terug in het hostel gaan we op ons dakterras zitten en eten we naan met pindakaas (zelf bedacht en ga er patent op aanvragen, het is echt het beste wat je maar kan bedenken) en genieten we nog van meer vuurwerk. 

Door alle drukte van Diwali, ja er komen heel veel mensen op af was het nog de vraag of wij de volgende wel konden vertrekken. Er waren zoveel mensen op straat, in het busstation. Toch is het ons gelukt en konden we in de bus stappen die ons naar de volgende plek op ons lijstje brengt. 

Ilona 


In the previous blog I wrote that we boarded the night bus to Amritsar, quite exciting as it is not indicated as the safest option. In retrospect it was quite a nice ride. It started a bit turbulent as a bed was booked for us, very close together is not so bad, only we are too long and we don’t fit. A friendly gentleman offers his help and we can go back in a chair. Is just that little bit better. This bus also has a nice horn with a melody, you can really find it worse. Soon I doze off, luckily, sometimes I wake up. For the most part I was able to sleep and we arrive in Amritsar. Our luggage is still with us, so we are really happy. Our hostel is 1.5 kilometers away and we decide to walk. We can stretch our legs and you know for sure that you will not be ripped off by a too expensive tuc tuc. Once at the hostel we can store our bags and take a shower. First we sit on the roof terrace. For breakfast we have dutch treats which Hanneke brought, it was delicious. Here we can relax and unwind.

After the shower we go into the city and you immediately notice that the atmosphere here is different. People who live here for the most part are followers of the Sikh faith, where thee quality is most important value. This is so different from the rest of the places where we have been. In other places you see almost no women on the street and here you do. Another difference is that manly followers wear a turban. It doesn’t matter where you walk on the street, because everywhere it feels like walking on a set of a Bollywood movie. All different colours, people singing, dancing, talking loudly. We stand out less here, because the people here are taller than other places, which is nice for a change. Our hostel recommended to go for the local food, namely the local version of stuffed naan (bread where India is known for). Here they call it kulcha and it contains cumin seeds, mustard seeds and coriander. You then only dip this with your right hand in a sauce of chickpeas and then it is delicious. It was so tasty that I couldn’t get enough of it so we had it every single day. 

We came here for a special event, namely Diwali. The festival of light and the best place to celebrate this is in the golden temple. During the day we visited the temple and there is a very nice serene atmosphere. We walk around, make use of my eyes, and take it all in. In the late afternoon we come back, don’t want to be late and find a nice spot near the holy water. The sun sets and it gets dark, now all lights are let. They allowed us to do this ourselves, which made us feel completely part of everything. This made me so emotional and silent and felt so grateful for being here. After all the lights were lit, it was already eight o’clock and the fireworks started. They told us it would be green fireworks, because of pollution but they didn’t hold on to that promise. It feels like new years eve and happy to at least celebrate it this year. Back at the hostel we sit on our roof terrace having naan with peanut butter (my own invention, should patent it because it’s simply the best ever) and enjoy more fireworks.

The city was pretty crowded because of Diwali, so the question for us whether we could leave the next day. There were so many people on the street, in the bus station. Yet we succeeded and we were able to board the bus that takes us to the next place on our list.

Ilona

Geef een reactie