New Zealand – Westport, Lake Mahinapua & Franz Josef

Opnieuw hebben we een nieuw chauffeur, deze keer is het Rob. Beter bekend onder zijn collega’s als de geadopteerde Kiwi, aangezien hij oorspronkelijk uit Australië komt. Hij is heel eerlijk en geeft gerichte tips over accommodatie en hoe Kiwi werkt. Het zorgt voor vrijheid waar ik eerlijk gezegd wel aan toe ben. De volle bus is eigenlijk best een uitdaging, aangezien alle plekken bezet zijn. In de voorgaande bussen was dit niet het geval en hoefde je niet erover in te zitten. Nu is het bijna vechten om een plekje te vinden. Gelukkig kan ik lekker vooraan zitten bij het raam, geluk is weer aan mijn zijde. Het is best een lange dag in de bus dus we hebben alleen de ruimte om een stop te doen bij een uitzichtpunt van Kilkenny. Het doel van vandaag is Westport, de plek waar gesurfd kan worden. Door de nieuwe indeling in de bus heb ik een nieuw groepje gevonden waar ik mee optrek, dit keer 2 Deense dames Anja en Line en de Engelse Hanan. We liggen op een lijn en trekken samen verder. 

Het hostel in Westport is echt een surfer walhalla, de eigenaars behoren tot de top van NZ en de sfeer die er hangt is ook super fijn. We besluiten om met zijn vieren op de kamer te gaan, maar worden ingedeeld op een kamer met nog 13 anderen. Het is niet anders, maar de verwachting was anders, om het maar even subtiel te noemen. Besluiten om de volgende accommodatie zelf te kiezen in plaats van de complete bus te volgen. We gaan zien hoe dit uitpakt. Duik vroeg mijn bed in, want ik voel me moe. De rest gaat lekker op stap, want rugby is groots hier. Toevallig speelt NZ zelf ook, dus dat komt goed uit voor de mensen die er fan van zijn.

De dag die erop volgt stappen we vroeg de bus in en hebben we een ochtendwandeling. Had lage verwachtingen, maar het was adembenemend. Het was langs de kustlijn waar de zeehonden ook te vinden zijn. Echt spijt dat ik mijn camera niet meegenomen had, aangezien de bus aan de andere kant op ons staat de wachten. Pak mijn camera op het einde en loop een stukje terug. Toch heb ik mijn lesje niet geleerd, want bij de volgende stap ben ik teruggelopen voor de camera. Deze keer kon je pannenkoeken rotsen zien. Wederom een plaatje! Het blijkt dat het vandaag de dag is waarop er extra tijd is, dus gaan we dit besteden in een uitgestorven dorp genaamd Greymouth. Het schijnt een levendig dorp te zijn, alleen is het vandaag zondag en voelt het toch anders. 

Na rondgelopen te hebben en de nodige tijd in de bus komen we aan bij Lake Mahinapua, we verblijven in dit hostel en krijgen het feestpakket. Er wordt voor ons gekookt, in de avond is er een feest met thema (ABC; vrije vertaling alles behalve kleding) en in de ochtend wordt er ontbijt geserveerd. Voordat het allemaal zover is ga ik eerst Jade steen sieraad maken, zoveel zin in. Heb veel inspiratie opgedaan en met behulp van de man is het resultaat er ook naar. De zilveren veer, het symbool van NZ voor om mijn hals en een hexagon figuur voor om mijn pols. 

Het feest kan beginnen nadat we gegeten hebben en we gaan als KIWIexperience bus, super origineel bedacht door de meiden. Leuk om te doen en nog even gefeest. Toch is er wel een verschil in mensen, dit zijn bijna allemaal 18 en 19 jarigen. Dit maakt de sfeer en muziek anders, toch leuk om dit ook eens mee te maken. 

Na het ontbijt rijden we door naar Franz Josef waar de gletsjers zijn te vinden. Het weer is slecht want alle activiteiten worden afgezegd. Wilde heel graag op de gletsjer wandelen waar alleen te komen is met de helicopter. Helaas is dit mislukt, want het weer heeft besloten niet te veranderen om het voor de helikopter makkelijk te maken om te landen. Besluiten daarom de wandeling naar de gletsjer te doen zodat we de gletsjer alsnog met eigen ogen kunnen bekijken. Tijdens de wandeling wordt het heel erg aannemelijk om te benoemen dat hij er over 50 jaar niet meer zal bestaan. De klimaatverandering is hier hard aan het werk. Er staan borden onderweg waarop staat waar de gletsjer eindigde in bepaalde jaren. Voel me blij dat ik heb gezien heb, al is het wel indrukwekkend te zien hoe hard het effect van de klimaatverandering te zien is.

De volgende dag regent het nog harder en gaan opnieuw alle activiteiten niet door. Na wafels en pannenkoeken voor ontbijt gaan we wel even een stukje wandelen, waar we toch natter terugkomen dan verwacht. We lopen dan ook in het regenwoud die zijn naam eer aanhoudt. De rest van de dag ga ik verder met schrijven van mijn blogs, dus heb mijn tijd hier goed besteed. Wel gaan we nog een cake eten want we hebben een jarige onder ons. Besluit dat ik nu ook een was kan gaan draaien, aangezien we de tijd hebben. Helaas was de gekozen machine niet echt een succes met als gevolg dat alles er niet schoon en beschadigd uit komt. Alles was super nat en drogen lukte niet, met als gevolg dat ik alles geprobeerd heb om droog te strijken. Inclusief mijn ondergoed, nooit gedacht dat ik dat kon zeggen…
Na een drukke dag duik ik mijn bed in voor mijn laatste nachtje hier. 

Ilona 


Again we have a new driver, this time it’s Rob. Better known among his colleagues as the adopted Kiwi, since he is originally from Australia. He is very honest and gives specific tips about accommodation and how Kiwi works. It provides freedom which I crave for. The full bus is quite a challenge, since all places are occupied. This was not the case with the previous busses. A real struggle to find a spot. Fortunately I can sit comfortably in the front with a window seat, luck is on my side again. It is quite a long day on the bus so we only have time to stop at the viewpoint of Kilkenny. Today’s goal is to arrive at Westport, the place where surfing is possible. Due to the new layout in the bus, I have found myself a new group which I am joining, this time 2 Danish ladies Anja en Line and the English Hanan. We are on the same page which makes life easier. 

The hostel in Westport has a real surfer vibe, logic when the owners belong to the top of NZ when it comes to surfing. We decide to reserve a room for the four of us, but we are assigned to a room with 13 others. Our expectation was quite different to say it subtle. Decided to choose the next accommodation ourself instead of following the main crowd. We are going to see how this works out. Go to bed early because I feel tired. The rest go out nicely, because rugby is big here. By coincidence, NZ has a game to play, which works out for the big fans here!

The next day we departe early to have a morning walk. Had low expectations, but it was breathtaking. It was along the coastline where also seals can be found. Feel so sorry for not bringing my camera, since the bus waits at the end for us. Grab my camera at the end and walk back a bit. Still, I didn’t learn my lesson, because in the next stop I walked back to get my camera. This time you could see pancake rocks. Quite different perspective! It appears that there is extra time today so we spend it at the extinct village called Greymouth. Apparently it’s a lively village, only today is Sunday and it feels totally different.

After walking around and taking the necessary time on the bus we arrive at Lake Mahinapua, we stay in this hostel and receive the party package. They cook for us, in the evening there is a party with a theme (anything but clothes) and in the morning breakfast is served. Before all of this, I’m exicted to make my own Jade stone jewelry. Have gained a lot of inspiration and with the help of the man the result is also satisfactory. The silver feather, the symbol of NZ for wearing it around my neck and a hexagon figure for around my wrist.

The party can start after we have eaten and we go as a KIWIexperience bus, super original initiated by the girls. Fun to do and it’s party time. Yet there is a difference in people, most of them are 18 and 19 year old. This makes the atmosphere and music different, yet nice to experience this.

After breakfast we continue to Franz Josef where the glaciers can be found. The weather is bad and therefore all activities are canceled. Very much wanted to walk on the glacier which nowadays can only be reached by helicopter. Unfortunately this failed because the weather decided not to change to make it happen for us. We therefore decide to do the hike to the glacier so that we can still see the glacier with our own eyes. During the walk it becomes very plausible that the glacier probably wil be gone within 50 years. Climate change is a real thing here. There are signs along the way that indicate where the glacier ended in certain years. Glad I saw it with my own eyes, although the reality is devestating.

The next day it rains even harder and again all activities are canceled. After waffles and pancakes for breakfast we go for a walk, where we come back wetter than expected. The walk was in the rainforest which lives up to its name. Spent the rest of the day writing my blogs, so used my time well. Eating cake is next because we have have a birthday girl! Decide to do laundry as well, since we have the time. Unfortunately, the chosen machine was not really a success, with the result that everything does not come out clean and damaged. Everything was super wet and drying did not work with this weather. Resulting in me ironing all my clothes. Yes including my underwear, never thought I would be able to say that….
After a busy day I dive into my bed for my last night here.

Ilona

Geef een reactie