New Zealand – Abel Tasman National Park

De bootovertocht verliep soepel en Jared (nieuwe chauffeur) brengt ons mooi naar de volgende plekken. Eén van de eerste stops is de plek waar de scene met de wijnvaten vanaf het water worden gerold in Lord of the Rings. Super fijne plek en we kunnen even onze benen strekken. Nu weten we ook dat hij niet alles in eigen hand heeft, want er is een fataal ongeluk gebeurd waardoor de plannen worden omgegooid. Het is zeer triest dat het ongeluk heeft plaatsgevonden en is heel begrijpelijk dat de weg wordt afgesloten. Plan B is rondhangen in een gehucht en boodschappen in Nelson halen. Nelson is een fijne plek en vind het jammer dat we hier geen extra tijd doorbrengen, maar het is niet anders. Het is een snelle stop, want we halen boodschappen voor drie dagen aangezien er geen supermarkt te vinden is binnen het nationale park van Abel Tasman. Onze chauffeur geeft aan voor de mensen die langer blijven dat er nog een andere optie is met betrekking tot accommodatie. Het zorgt voor de nodige onrust, omdat er opties zijn die we van tevoren niet wisten dat die er zijn. Het gevolg is dat we de eerste nacht in de uitgekozen accommodatie verblijven en de dag erna gaan verhuizen naar een andere. 

Je vraagt je nu zeker af, waarom verhuizen? Zal vertellen waarom. De plek van de eerste overnachting is 8 kilometer van het park. Dit maakt het niet echt makkelijk of goedkoop om naar het park te gaan. De nieuwe plek is op 700 meter, heeft zijn eigen bioscoop, gratis Wi-Fi en voorzien van alle andere gemakken (tevens is het hier goedkoper, ben en blijf een Nederlander). Kortom we gaan met een groepje verhuizen. Eenmaal hier is het een fijn besluit, echt de moeite waard. We gaan gelijk het park verkennen en lopen een heel eind. Het jammere is dat het één pad is, dus heen en terug is hetzelfde. Dit kan je voorkomen door een watertaxi te nemen die je naar punt B of C brengt en dat jezelf terugloopt. Heb niet voor deze optie gekozen, want als je terugloopt zie je het toch vanuit een ander perspectief. We treffen het met het weer, de zon komt af ten toe om de hoek kijken en het blijft droog. Het park is enorm mooi en geniet van de mooie kustlijn. 

De dag die volgt lopen we in de volle zon naar Split Apple Rock, beter bekend als pacman. Het is een pittige wandeling, want het is wederom veel stijgen. Voel me enorm getraind door alle voorgaande wandelingen en dat voelt zeker heel goed. Het is zeker de moeite waard en eenmaal hier loop ik met mijn voeten in het zwarte zand. Nog nooit eerder gezien, ziet er ook heel raar uit. Het zand is heerlijk zacht en het water koud ondanks de zon. Bij terugkomst in het hostel blijkt dat ik zelfs een kleurtje heb opgedaan. Voel me zo dankbaar dat we het zo hebben getroffen met de zon. In de avond komt ook Tiffany naar dit hostel een blij vooruitzicht. We kletsen lekker bij en geef haar tips voor wat haar nog te wachten staat. 

De ochtend is het tijd om te vertrekken maar gelukkig kan ik nog wel even uitslapen. Jammer om te vertrekken, want het was hier echt fijn. De zonneschijn op mijn huid te voelen, heerlijk in de natuur te zijn in plaats van in de bus te zitten. Stap nu in een compleet gevulde bus en ben nieuwsgierig hoe het gaat zijn met het kennismaken met allemaal nieuwe mensen! 

Ilona


The boat crossing went smoothly and Jared (new driver) brings us nicely to the following places. One of the first stops is along the river where the scene of the barrels has got shot in Lord of the Rings. A nice way to stretch our legs and have a great view. Now we also know that he does not have everything in his own hands, because a fatal accident has happened that made us change our plans. It is very sad that the accident occurred and it is very understandable that the road is closed. Plan B is hanging out in the neighbourhood and buying groceries in Nelson. Nelson is a nice place and I think it’s a shame that we don’t spend extra time here, but it is what it is. It is a quick stop, which turns out that we don’t have enough time because we need to get groceries for three days since there is no supermarket within the national park of Abel Tasman. Our driver is very honest and gives specific tips about accommodation and how Kiwi works. It is causing a bit of confusion, because now we have options which we did not know beforehand that they existed. The result is that we stay the first night in the selected accommodation and move to another one the following day.

You are certainly wondering why moving? Will tell you why. The place of the first night is 8 kilometers from the park. This makes it not really easy or cheap to go to the park. The new place is at a distance of 700 meters from the park, has its own cinema, free Wi-Fi and equipped with all other conveniences (it is also cheaper here, stay and reman a true Dutchie). In short, we are moving with a small group. Once here it’s confirmed to be the best decision we could make. Explore the park upon arrival and walk a long way. The sad thing about the park is that it’s a one way path, so you walk the same way back. Unless taking a water taxi which can bring you to point B or C and you can walk back on your own. Did not choose this option, because when you walk back you will see it from a different perspective. We are lucky with the weather, the sun comes out at some points and it stays dry. The park is very beautiful and enjoy the beautiful coastline.

The day that follows we walk in full sun to Split Apple Rock, better known as pacman. It is a tough walk, because we climb a lot. Feel well trained by all the previous walks and that certainly gives a good feeling. It is definitely worth it and once here I walk with my feet in the black sand. Never seen this before and it looks a bit strange. The sand is wonderfully soft and the water cold despite the sun. Upon returning to the hostel it appears that I have even acquired a tan. Feel so grateful that we were so lucky with the sun. In the evening Tiffany also comes to this hostel and feel so happy to see her again! We have a nice chat and give her tips for what is still to come for her. 

In the morning it is time to leave, but luckily I can sleep in. Time to move on, yet it was very nice to be in this hostel. To feel the sunshine on my skin and spending time in the wonderful nature rather than sitting on the bus. Time has come and enter a full bus for a change, feel so curious how this is going to be with all the new people. 

Ilona

Geef een reactie