Australia – Great Ocean Road

Officieel gezien is de great ocean road van Torquay tot aan Warrnambool. De bouw is begonnen in 1919 met behulp van de soldaten die terugkwamen van de Eerste Wereldoorlog. Nu staat het bekend als het grootste oorlogsmonument voor de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. 

De roadtrip samen met Hanneke begon in Melbourne, hier konden we de camper ophalen volgens het concept ‘huurauto terugbrengen naar beginpunt van de trip’. De huurprijs is aanzienlijk goedkoper alleen zullen we binnen 4 dagen in Adelaide moeten zijn. Bij het bedrijf aangekomen met de trein, blijkt dat we een hele nieuwe campervan krijgen die nog maar 15.000 km heeft gereden. Alle potten en pannen zijn nog nieuw, zelfs de stickers zitten er nog op. Na alle formaliteiten krijgen we de sleutel en mogen we de weg op. Hanneke heeft al wat kilometers op haar naam staan, dus begint ze met rijden. In Australië rijd iedereen voor ons aan de verkeerde kant van de weg, dus dit is heel even aanpassen. 

De eerste stop maken we bij Bells Beach, hier worden de wereldkampioenschappen surfen gehouden en wij snappen zeker waarom. De golven staan zo hoog en krachtig, dat je hier toch wel een professional moet zijn, wil je hier overeind blijven. De vuurtoren die mooi afsteekt bij de rotspartijen is de Split Point Lighthouse onze volgende stop. Het beginpunt van de great ocean road, de welbekende boog volgt. Na de nodige foto’s en selfies, bevinden we ons dan eindelijk op de toeristische monumentale weg. We gaan van diezelfde weg af om onze eerste nacht door te brengen in de camper. Deze campingplek laat zich moeilijk vinden, maar uiteindelijk blijkt bij aankomst dat we de eersten zijn. Het wordt al aardig donker na het eten en het blijkt dat we gezelschap krijgen van drie andere voertuigen.

Bij het opstaan, merken we dat het toch best wel koud is geweest en maken snel ontbijt zodat we kunnen gaan rijden. Tijdens het rijden kan namelijk de verwarming aan en neem ik plaats achter het stuur. Het gaat eigenlijk in een keer goed en beland geen enkele keer aan de Nederlandse kant van de weg. Rij rond met een camper en maakt me toch best trots. We maken onze eerste stop bij Kennett River, deze plek staat bekend om zijn vele koala’s. We zien al snel de eerste en hebben de hoop dat er meer gaan volgen. We vervolgen onze weg en op deze weg zien we meer mensen die aan het spotten zijn. Hier zien we de een na de andere koala hoog in de boom. De een ligt lekker te slapen en de ander zit blaadjes te eten. We wilden bijna weer doorrijden, totdat we toch nog een laatste poging willen doen om een koala van heel dichtbij te zien. Het geluk was zeker aan onze kant, deze koala kwam naar beneden en ging via de grond naar een andere boom die dichterbij ons stond. Heb mijn gil moeten inhouden, maar dit was zo dichtbij en heb hele mooie foto’s kunnen maken. Wat een toffe ervaring zeg! Dit neemt niemand ons meer af! Toch dachten we dat de highlight van de dag nog moest komen, namelijk het bezoek aan de twaalf apostelen. De plek waar alle toeristen op afkomen, had gelijk spijt toen we het parkeerterrein op kwamen rijden. Wat een bussen en mensen, toch is het weer niet al te best. We besluiten na onze lunch toch een poging te wagen. Net toen wij van plan waren om ernaartoe te lopen begint het te hozen en komt de regen met bakken uit de lucht. Toch zetten we door, we zijn en blijven Nederlanders die wel wat gewend zijn. Nou dus nu toch even niet, binnen 30 seconden waren we zo koud en nat dat we ons bijna niet meer konden bewegen. Eenmaal bij het uitkijkpunt aangekomen, is de wind zo hard en het zicht zo slecht. We moeten veel moeite doen om een foto te maken en er is al niet veel te zien door het slechte weer. We rennen terug naar de camper waar we eerst gaan opwarmen. Toch met de verkeerde timing naar buiten gegaan. We rijden door tot het einde van de Great Ocean Road in Warrnambool, waar we boodschappen doen om vervolgens iets verderop de campingplek te gaan zoeken. Hier eenmaal aangekomen blijken we de enige te zijn, maar het ziet er prima uit. Hopelijk kunnen we het deze keer iets warmer houden…

In de ochtend na het wakker worden en ontbijt is het tijd om te vertrekken. Alleen heeft het toch iets harder geregend dan we hadden gedacht waardoor de plek toch wat drassiger is geworden dan de avond ervoor. De camper heeft er moeite mee en we slippen. Vanaf buiten kon ik zien dat de bus achterwielaandrijving heeft, dus poging vier was dan maar achterop het heuveltje op. Dit lukte ons en we kunnen weer rijden. Het doel van vandaag is het bezoeken van het Grampians national park. Bij goed weer heb je hier de mooiste uitzichten, helaas was dit voor ons niet weggelegd. Het is regen, koud en mistig, heel erg jammer. Je kon duidelijk zien hoe mooi het had kunnen zijn. Toch is het zeker de moeite waard, want onderweg zie ik mijn eerste kangoeroes. Ze zijn zo schattig en toch echt wel iets wat bij Australië hoort. De wegen zijn ook net of rijd je op een Formule 1 circuit, het is bocht na bocht. Het servies en de pannen krijgen het aardig te verduren. Als extra cadeau hebben we ook nog een originele tekening van de Aboriginals kunnen bekijken. Vele kilometers in de campers volgen waardoor we uiteindelijk in Bordertown uitkomen voor onze laatste nacht op de camping. Het is een prima plek en we raken al heel goed op elkaar ingespeeld. We vullen elkaar aan en we staan elkaar niet in de weg op een klein oppervlakte. Wat natuurlijk best knap is. 

Deze ochtend kunnen we soepel wegrijden helemaal tot aan Adelaide. Het is het meest saaie stuk van de route, maar ja we hadden de afspraak gemaakt om hier de camper af te leveren. Dat afleveren is wel weer een verhaal wat op zichzelf staat. Wij dachten slim te zijn om onze backpack af te leveren bij het hostel, zodat we niet hoeven te sjouwen. Goed plan toch? Alleen mocht ik niet parkeren bij het hostel, dus Hanneke zegt rij even een blokje om en dan ga ik ons even inchecken. Geen probleem, of wel? Het klinkt namelijk heel simpel een blokje omrijden, totdat ik rij en erachter kom dat ik niet rechts of links af mag slaan, waardoor een blokje toch wel heel lastig wordt. Het adres van de accommodatie heb ik niet, maar vermoed dat ik al een eind van het hostel ben en terugrijden mag niet. Oftewel, hoe nu verder? Bleef volledig kalm en bedacht dat ik maar terug ging rijden naar de supermarkt waar we eerder boodschappen hadden gedaan en vanuit daar weet ik het hostel wel te vinden. Ondertussen stuurde Hanneke mij een sms met haar Australische nummer, had haar gebeld op haar Nederlandse maar die stond niet aan. Kortom, nu heb ik het adres van het hostel en ben ik er binnen vijf minuten. Verhaal uitgelegd en samen rijden we naar een plek waar we onze camper kunnen poetsen. Hij was wit toen we hem kregen, maar nu niet meer. Gelukkig na wat keren (ben er nu zo makkelijk in geworden) zijn we bij de plek waar we de camper terug kunnen brengen en op tijd! Nu terug met de bus naar ons hostel.   

Ilona


Officially, the great ocean road is from Torquay to Warrnambool. Construction started in 1919 with the help of soldiers who returned from the First World War. Now it is known as the largest war memorial of victims of the First World War.

The road trip with Hanneke started in Melbourne, where we could pick up the camper according to the concept of ‘returning the rental camper to the starting point of the trip’. The rental price is considerably cheaper but we will have to be in Adelaide within 4 days. Arriving at the company by train, it appears that we get a brand new campervan which only had driven 15.000 km. All pots and pans are new, they even have their stickers on it. After all the formalities we get the key and it’s time to move. Hanneke already experience driving here, so she starts driving. In Australia, everyone drives on the wrong side of the road for us, so we need to adapt.

The first stop is at Bells Beach, the place where they have championships of surfing and we certainly understand why. The waves are so high and powerful that you have to be a professional here in order to stay up. The Split Point Lighthouse stands out nicely at the rocks which is our next point of interest. The starting point of the great ocean road follows the famous arch. Photos and selfies follow and we’re finally on the monumental tourist road. Take a exit to find our first campingspot, which wasn’t easy. It gets dark fast after dinner and then we see that we get company of three other vehicles for the night.

Getting up we we notice that it has been quite cold so we make our breakfast fast so we can drive. While driving we can turn on the heating and I take a seat behind the wheel. It goes well from the start and never end up on the Dutch side of the road. Feel proud driving a camper here. We make our first stop at Kennett River, this place is known for its many koalas. Here we find one and hope that more will follow. On the following road we see more people spotting which helps a lot. Many koalas are high in the trees sleeping or sitting and eating leaves. Wanted to continue, until we decide to make our last attempt. Luck is on our side, one koala came down and walked to another three which was even more close to us and climbed back up. Had to hold back my yell and was able to take very nice pictures. This was amzing! Nobody can take this away from us! Yet we thought that the highlight of the day was yet to come, namely the visit to the twelve apostles. The place where all tourists come to and regreted it the minute we arrived at the parking lot. Too many buses and people, yet the weather is not too good. After having our lunch we make our way. Just when we were planning to walk it starts to pour heavily. Yet we continue, we remain Dutchies which are used to so many things. Well this time we’re not, within 30 seconds we are so cold and wet that we could hardly move. Once at the lookout point, the wind is so strong and visibility is so bad. We need to make a lot of effort to take a photo with no sight. We run back to our camper where we first heat ourselves up. Bad timing, I think that’s what they call this. We drive all along towards the of the Great Ocean Road in Warrnambool, where we do our shopping. A little bit further we find the camping spot. At arrival it seems like we’re the only one and it looks great. Hopefully we can keep it a little warmer this time …

In the morning after waking up and breakfast it’s time to leave. It rained a bit harder and the place is a bit swampier than the night before. The camper is struggeling and we slip. From the outside I could see that the bus has rear-wheel drive, so attempt four was just going backwards up the hill. We succeeded and we were able to continue driving. Today’s goal is to visit the Grampians national park. In good weather you have the best views here, unfortunately this was not for us. Very unfortunate to have rain, foggy and cold weather. It is clearl to see how beautiful it could have been. Still it was worth visiting, because on the way I see my first kangaroos. They are so cute and really something that belongs to Australia. The roads feel like a Formula 1 circuit, because it’s a sharpt turn after eachother. The potts and panns are challenged going from left to right. An extra gift was to see an original drawing made by the Aboriginals on the wall. After many kilometers we finally makt it to Bordertown for our last night at the campsite. It is a great place and we are getting along very well. We complement each other and we do not stand in the way of each other in a small area. Which of course is pretty nice.

This morning we can drive smoothly from the campsite and and drive all the way to Adelaide. It is the most boring part of the route, but yes we had made the agreement to deliver the camper here. That delivery is a story on it’s own. We thought we would be smart to deliver our backpack to the hostel, so we don’t have to carry it around. Sounds like a plan right? The only thing is that I was not allowed to park at the hostel, so Hanneke says just drive a block and I will check us in. No problem, right? It sounds very simple, until I drive and find out that I am not allowed to make a turn. Which making a block very difficult. The address of the accommodation is also something I don’t have, thinking that I am pretty far by now. In other words, how to proceed? Stayed completely calm and thought that I would just drive back to the supermarket where we had done some shopping before and from there I know how to find the hostel. Meanwhile, Hanneke started texting me with her Australian number, had called her at her Dutch one, but this one was disconnected. In other words, have the address and within five minutes I am with Hanneke. Explained it all and we continue to look for a place where we can clean our car. He was white when we got it, but not anymore. After a few turns (had a lot of practise) we are at the place where we can bring the camper and we’re on time! Now back by bus to our hostel.

Ilona

Geef een reactie