Philippines – Puerto Princessa

Na de boottocht is het dan eigenlijk tijd om weer verder te reizen, deze keer hoeven we voor de verandering niet te vliegen. We zijn namelijk al op het eiland Palawan, we hoeven alleen een busje te nemen die ons zuidelijker van het eiland gaat brengen. Over het algemeen zijn deze ritjes best fijn, het is alleen zo dat we beide langer zijn dan de gemiddelde Fillepijn. Het is dus wat krap, maar gelukkig hebben we onderweg een tussenstop om onze benen te strekken. Eenmaal aangekomen in Puerto Princessa worden we zelfs voor ons hostel uitgezet, we hebben weer geluk.

Hier worden we warm verwelkomd en wordt alles goed geregeld. We krijgen een gratis upgrade naar een kamer met airconditioning in plaats van alleen een ventilator. Het is hier heet en zal alleen maar heter worden, dus ben blij dat het zo kan. Hij regelt tevens voor ons dat we naar de plek kunnen waar wij graag naar toe willen, namelijk de gevangenis zonder muren.

Eerst wat uitleg: deze gevangenis zitten mensen gevangen met drie verschillende gradaties van beveiliging. Wanneer je je goed hebt gedragen kom je terecht bij de minimale beveiliging en dus meer vrijheid. Het gevolg is dat om de gevangenis heen een heel dorp is ontstaan. Deze mensen werken in de tuin, of verrichten ander werk ter bevordering van het dorp. Er zijn eigenlijk weinig tot geen sprake van incidenten, aangezien ze er anders qua vrijheid op achteruit gaan.

We zitten in de driewieler met motor naar de gevangenis en de weg erna toe is op zichzelf al heel speciaal. We zien het stadsleven, dure shoppingscenters tegenover rijstvelden en natuurlijk palmbomen. Het ritje is al een toffe beleving dat onze dag eigenlijk al niet meer stuk kan. Bij aankomst worden we verwelkomd door enkele gevangenen in de ontvangsthal. Hier verkopen ze souvenirs die ze zelf hebben gemaakt en krijgen we een openingsdans te zien. Tijdens het bekijken van de souvenirs worden we aangesproken door een gevangene, die tussen neus en lippen door ons verteld waarom hij hier vastzit. Dat is wel even slikken, vooral omdat ze er zo soepel over kunnen vertellen. Dit maakt wel even indruk.

Na deze plek mogen we zelf gaan rondlopen in het dorp, het enige jammere is dat we eigenlijk weinig gevangen vrij zien rondlopen. Bij navraag blijkt dat dit komt omdat het zondag is, oftewel hun rustdag. Iedereen zit nu wel binnen de muren, waardoor je geen contact met de anderen kan maken. Het is heel jammer, dus we gaan eigenlijk snel weer terug met de motor op driewieler naar het hostel.

Hier eenmaal terug gekomen besluiten we nog even rond te lopen hier. We zijn eigenlijk een beetje triest, omdat we zo hier naar uitkeken en het eigenlijk een beetje tegenviel. We hebben gewoon geen geluk gehad met de dag, dus voor iedereen die gaat: het is het zeker waard, maar ga niet op zondag! We lopen wat rond rondom het hostel en zien een soort strand. We lopen langs de kustlijn en komen in paradijs terecht, namelijk een bos vol met palmbomen. Laat ik het dan zo zeggen, mijn paradijs! Onverwachts doen we hier een hele fotoshoot en zijn we weer helemaal blij en totaal verrast door het onbekende!

We gaan vervolgens vroeg ons bed opzoeken, want morgen mogen we weer vroeg op. Onze driewieler gaat ons naar het vliegveld brengen, waar het vliegtuig ons naar het volgende eiland gaat brengen!

Ilona


After the boat trip it is actually time to travel further, this time we don’t have to fly for a change. We are already on the island of Palawan, all we have to do is take a bus that will take us further south on the island. In general, these rides are pretty nice, it is just that we are both longer than the average Philippino. So it’s a bit tight, but luckily we have a break in order to stretch our legs. Once we arrive in Puerto Princessa we are even brought to the door of our hostel, so we got lucky again.

Here we are warmly welcomed and everything is properly arranged. We receive a free upgrade to an air-conditioned room instead of just a fan. It is already hot and it will only get hotter, so I am happy with the upgrade. He also arranges for us transport in order to go to the place where we wanted to go, namely the prison without walls.

First some explanation: this prison has inmates with three different degrees of security. When you have behaved well you will end up with minimal security and therefore more freedom. The result is that a whole village has arisen around the prison. These people work in the garden, or do other work to mantain the village. There are actually few to no incidents, since the punishment is to take away the given freedom.

We are in a motorised tricycle which will bring us to the prison and the road to it is very special on its own. We see city life, expensive shopping malls in deep contrast with rice fields and palm trees. The ride is already a great experience, so a great day! On arrival we are welcomed by some inmates in the reception hall. Here they sell souvenirs that they have made themselves and we get to see their opening dance. While viewing the souvenirs we are approached by a inmate who tells us in detail the reasoning behind his imprisonment. Hard to take in, especially because he talked about it so calmly. This truly makes an impression on me.

After this event we can walk around in the village ourselves, the only pity is that we actually see few prisoners walking around freely. Upon inquiry it appears that this is because it is sunday, their day of rest. Everyone is now inside the walls, so you cannot make contact with the others. It is very unfortunate, so we actually go back sooner by tricycle back to the hostel.

Once we got back here, we decided to walk around. We are actually a bit sad, because we were looking forward to the visit of the prison but we feel a bit disappointed. We just didn’t get lucky with the day, so for everyone who will go in the future: it’s definitely worth it, but don’t go on a sunday! We walk around the hostel and see the beach. We walk along the coastline and end up in paradise, namely a forest full of palm trees. Let me put it this way, this would be my kind of paradise! Unexpectedly we are doing a whole photo shoot and we are again completely happy and totally surprised by the unknown!

Though we go to bed early, because tomorrow we have to get up early again. Our tricycle will take us to the airport, where the plane will take us to the next island!

Ilona

Geef een reactie