Namibia – Windhoek & Etosha National Park

De overgang naar Namibië is zover, heb gewoon kriebels in mijn buik. Heb het meest naar dit diverse land uitgekeken van deze hele trip. Alleen heeft Botswana mij zo erg verrast, dat ik niet weet of dit land erover heen kan. Zal daar vast snel achter komen!

De grensovergang is wederom weer te voet, begin er al helemaal aan te wennen. Papieren invullen, weet bijna al de benodigde informatie uit mijn hoofd scheelt weer een hoop. Na de grensovergang gaan we dan daadwerkelijk het land verkennen en er is gelijk verschil te zien. Je ziet namelijk alleen maar hekken. Namibië is een land die ervoor gekozen heeft dat iedereen land mag kopen, met als gevolg dat er dus heel veel privé gebieden en lodges zijn ontstaan. Dit komt de flora en fauna natuurlijk niet ten goede, toch word het allemaal gedoogd. Onderweg zien we dan ook een aantal struisvogels achter de hekken. Daarnaast is het landschap ook heel anders en de wegen zijn goed. Het doet me heel erg denken aan Ethiopië, waar ik ook al zo’n fan van ben. Eenmaal hier komt er wederom weer rust over me heen en heb een hele grote big smile op mijn gezicht. Iedereen vraagt waarom, zeg gewoon omdat ik erg blij ben om in dit land te zijn.

In Windhoek de hoofdstad aangekomen, merk je gelijk wie er dit land heeft gekolonialiseerd heeft. De Duitsers hebben in dit geval echt wel hun stempel op de stad gedrukt. De meeste straatnamen zijn in het Duits en de manier van bouwen heeft er ook zeker invloeden van. We hebben hier maar een nachtje, dus ga snel mijn tent opzetten zodat ik nog even snel de stad kan verkennen. Worden gelijk gewaarschuwd voor de gevaren van de stad en we zijn dus wederom voorzichtig. Samen met anderen heb ik even de beentjes gestrekt en zijn we gaan lopen op zoek naar een kerk, nu hebben we zeker een aantal gevonden, maar niet diegene die we zochten. Het was enorm heet en was vergeten water mee te nemen, dus dat merkte ik wel halverwege de wandeling. Bij terugkomst in het kamp eerst maar even bij drinken. Eenmaal in het restaurant aangekomen, zie ik dat we een nieuwe toevoeging hebben aan onze groep. Hij zal ons voor de laatste 1,5 week gaan samenvoegen met ons. Ook is het vandaag voor het eerst dat we uit eten gaan, er zijn namelijk geen faciliteiten voor de kok om te koken dus we gaan naar een restaurant. Wat een verschil is dat nu zeg, we gaan op chic tenminste zo goed als het kan. We gaan naar een restaurant waar ze ook wild serveren, zodat we het kunnen proberen. Heb een aantal geproefd, maar de lekkerste vond ik toch echt het vlees van de Oryx.

In de ochtend staan we weer vroeg op, tent oppakken gaat steeds een stuk sneller. Krijg er steeds meer handigheid in en mijn kracht neemt ook toe. Beide is een dikke winst! Na het ontbijt vervolgen we onze weg voor een lange truck dag naar het Etosha National Park. Bij het binnenrijden ziet onze gids de witte neushoorn, wat een geluk. Hij is ver weg, maar ook deze kunnen we weer afvinken. Heel goed gespot, want wij hadden het allemaal gemist. Ons kamp bevind zich buiten de gates van het park, waardoor we gebonden zijn aan de openingstijden van het park. Gezien de tijd gaan we eerst naar ons kamp om alle tenten op te zetten. Wat hier gebeurd ziet echt niemand aankomen, Janet een groepslid valt en heeft de schouder uit de kom. Ze gaan naar de kliniek, gelukkig is haar dochter Kate erbij. Wat een pech zeg, ook omdat ze dit eerder heeft gehad. We proberen allemaal te doen wat we kunnen om te ondersteunen, maar de lol is er wel een beetje vanaf.

Maak me samen met de rest op voor een nachtsafari, er wordt wel regen verwacht dus het wordt spannend of het wel doorgaat. Het eten was wat vertraagd, dus hop hop eten en door. We rennen naar de hoofdingang om op tijd te zijn en gelukkig zijn ze nog niet vertrokken. Het wordt al snel donker, dus we vertrekken snel. Het begint inderdaad te regenen, en ook niet een beetje zuinig. We zitten in een open auto en zit voor aan, dus krijg alles in mijn mik. Probeer me te begraven in het regenjack, zonder dat ik ook nog maar iets mis van wat er om me heen gebeurd. Al snel zie ik iets waar ik enorm blij van wordt. Namelijk een leeuwin met twee kleintjes. Dit is echt zo gaaf, weet dat het hier niet mee uit te drukken is. Toch is dit zo speciaal, ze is gewoon aan het chillen en doet net of is er niks aan de hand. We gaan weer door om haar niet te storen en horen dan een geluid, een aardig bekend geluid. We horen een leeuw, maar we zien hem nog niet. Het is net of speelt hij verstoppertje met ons, het duurt niet lang voordat we hem zien. Hij is super dichtbij en zo te zien is hij op zoek naar eten. We rijden naast hem op nog geen meter afstand, dit is echt bizar. Dan toch ook echt BIZAR, er loopt een leeuw in het donker naast ons en hij laat van zich horen. WOW. Dit alleen is het waard geweest om dit Nationaal Park te bezoeken. Nog helemaal vol van de adrenaline keren we laat terug in ons kamp en val ik niet gelijk in slaap. Loop alles nog in mijn hoofd langs en lig helemaal te stuiteren.

De volgende ochtend zien we Kate en Janet weer bij het ontbijt. Ze ziet er wel goed uit, maar baalt ontzettend. Dit is natuurlijk goed te begrijpen, maar we gaan elkaar gewoon helpen. We gaan deze dag de gehele dag op pad met onze safari jeeps. We worden gesplit in twee groepen, want de groep past simpelweg niet in een jeep. Al snel zien we zebra’s, impala’s en af en toe komt er een steenbok voorbij. Het schijnt dat er een luiaard in de buurt is, dus we rijden snel verder. Aangekomen op de plek zien we het slachtoffer die hij heeft gemaakt in de boom hangen en de hyena’s lopen om de boom heen. Al met al een teken dat we net te laat zijn om daadwerkelijk de jacht te zien maar de luiaard kan nu nooit niet ver zijn. Helaas lukt het ons niet om hem te zien en gaan we verder. We zien weer leeuwen in verte en krijg daar maar geen genoeg van. Gaan verder op verkenning in het park en zien elke keer weer andere landschappen. Heel mooi om te zien, het is wel droog allemaal. Er valt weinig tot geen regen en dat is ook te zien in het landschap. Even later komen we wederom weer een parel tegen van een ervaring. We zien een leeuw op afstand en die besluit de schaduw op te zoeken. Die boom staat heel toevallig net waar wij de jeep hebben geparkeerd. Hij komt onze kant op, wow. Fantastisch weer! Na deze geweldige ervaring gaan we naar onze lunchplek, waar ook een zwembad is. Spring er dit keer in om verkoeling te zoeken, is namelijk enorm warm hier. In de middag is het nog heter, maar we hebben het geluk om nog twee leeuwinnen te zien die ook schaduw zoeken, terwijl aan de andere kant van de weg zebra’s lopen. We verwachten dat wanneer ze elkaar zien er gevochten zal gaan worden, maar de zebra heeft intuïtief door dat hij weg moet en stuurt de rest ook aan om te vertrekken. Toch blijft het een heel mooi park. Na deze enerverende dag gaan we terug naar ons kamp, met de verwachting dat we zelf nog onze tenten op moeten zetten. Bij aankomst blijkt dat de chauffeur en kok het al voor ons hebben opgezet. Heel erg fijn dus we kunnen voor nu even relaxen voordat we kunnen eten.

De volgende dag besluit ik dat ik vandaag met de truck mee ga en niet met de jeep. Heb het gevoel wel alles te hebben kunnen zien wat er mogelijk is. Na het inpakken van de tent en ontbijten gaan we weer op pad. Zit op de uitkijk om dieren te spotten, het voordeel van de truck is dat hij hoog is. Je kan op deze manier dus heel makkelijk over bomen en struiken heen kijken. Het spotten van dieren verveeld nooit en zie gelijk al enkele zebra’s en steenbokken. Het meest bijzondere van deze dag is dan toch wel het waterpunt. We hebben hier denk ik ongeveer een uur staan, maar er is volop beweging. Waren het eerst allen zebra’s die heel voorzichtig aan komen wandelen, dan volgen de Oryx, om daarna aansluiting te krijgen van de struisvogel. Het levert mooie plaatjes op en geniet optimaal. Daaropvolgend hebben we nog lunch in het park en kunnen we afscheid nemen van Etosha National Park. We blijven nog een nachtje in ons kamp, waardoor we heerlijk kunnen relaxen. We hoeven niet in te pakken, gewoon even op adem komen en boekje lezen. Heerlijk.

Dit is tevens ook het laatste park wat we aan doen qua safari. Wat een plezier en mooie momenten heb ik beleefd. Had dit voor geen goud willen missen! Zulke bijzondere momenten, heb veel kunnen vastleggen op foto dan wel video, toch kan de echte ervaring er bijna lange na niet aan tippen!

De volgende dag pakken we de tent weer in en rijden we door naar de volgende bestemming.

Ilona


The transition to Namibia is finally there, have jitters in my stomach. Been looking forward to this diverse country for the whole trip. Botswana has surprised me so much, that I do not know if this country will top this. Will soon find out soon!

The border crossing is again by foot, start to get used to it. Filling in papers, almost all the necessary information is in my head so that saves a lot of time. After the border crossing we will actually enter the country and the differences are shown inmediately. There are fences everywhere. Namibia is a country where they have the policy that everyone can buy land here, with the result that there are many private areas and lodges. This is not beneficial to the flora and fauna, yet it is all tolerated. On the way we see a number of ostriches behind the fences. In addition, the landscape is also very different and the roads are good. It reminds me very much of Ethiopia, which I am already a fan of. Once here, peace comes over me again and I have a big big smile on my face. Everyone asks why, just say that I am very happy to be in this country.

Once we arrived in Windhoek, you can immediately see who has colonized this country. In this case, the Germans have really left their mark. Most street names are in German and the way of building has certainly influences. We only have one night here, so quickly set up my tent so that I can quickly explore the city. We are immediately warned of the dangers of the city so we are therefore very cautious. Together with others I will stretch my legs and started walking. Goal is to find a certain church, we have ceen a few, but not the one we were looking for. It was hot and forgotten to bring water, noticed this halfway through the walk. When we returned back to the camp, it’s time to take a drink first. Once in the restaurant, I see that we have a new addition to our group. He will join us for the last 1,5 week. It is also the first time that we go out for dinner, because there are no facilities for the cook to cook so we go to a restaurant. What a difference, we dress up at least we try. We go to a restaurant where they also serve game, so that we can try it. Have tasted a number, but the one meat I really liked was the one of the Oryx.

In the morning we get up early, picking up tent is going a lot faster. Get more and more dexterity and my strength is also increasing. Both is a big win! After breakfast we continue our way for a long truck day to Etosha National Park. Upon entering, our guide sees the white rhino, what a lucky thing. He is far away, but we can also mark it of our list. Spotted very well, because we missed it all. Our camp is located outside the gates of the park, so we are bound to the opening hours of the park. Given the time, we first go to our camp to set up all the tents. What happens here really is a sucha a shame, Janet (group member) falls and dislocated her shoulder. They go to the clinic, fortunately her daughter Kate is there. Bad luck, also because she has had this before. We all try to do what we can to support, but the fun is a bit gone.

Get together with the rest for a night safari, rain is expected so it’s unsure whether we are going. The food was a little delayed, so we need to eat fast. We run to the main entrance to be on time and luckily they have not left yet. It soon gets dark, so we leave quickly. It does indeed start to rain a lot. We are in a open car and I sit in front, so get everything in my face. Try to bury myself in the rain jacket, without losing any sight of what is happening around me. Soon I see something that makes me very happy. Namely a lioness with two little ones. This is really cool, know that it can not be expressed here with words. Yet this is so special, she is just chilling and act like there is nothing going on. We go on again in order to not to disturb her. Suddenly we hear a sound, a nice familiar sound. We hear a lion, but we do not see him yet. It’s like playing hide-and-seek with us, it does not take long before we see him. He is super close and looks like he is looking for food. We drive next to him less than a meter away, this is really bizarre. Like really BIZAR, there is a lion in the dark next to us and he makes himself be heard. WOW. This alone has was worth the visit to this National Park. Completely full of adrenalin we return late in our camp and I do not fall asleep immediately. Being to bouncy at the moment.

The next morning we see Kate and Janet again at breakfast. She looks good, but is terribly dissapointed. This is clearly understandable, but we’re just going to help each other. We are going all day on the road with our safari jeep. We are split into two groups, because the group simply does not fit in one jeep. Soon we see zebras, impalas and occasionally springbok are passing by. It seems that there is a leppard in the neighborhood, so we are driving fast. When we arrive at the spot we see the victim he has made hanging in the tree and the hyenas walk around the tree. All in all a sign that we are just too late to actually see the hunt, but the leppard can never be far away. Unfortunately, we are unable to see him and we continue. We see lions in the distance again and can not get enough of it. Continue exploring in the park and see different landscapes each time. Very nice to see, altough it is all very dry. There is little to no rain and that is also visible in the landscape. A little later we come across another pearl of an experience. We see a lion at a distance and he decides to seek the shadow. That tree is very coincidentally just where we parked the jeep. He’s coming our way, wow. Fantastic! After this great experience we go to our lunch spot, where there is also a swimming pool. Jump in this time to find coolness, because it is extremely hot. In the afternoon it is even hotter, but we are lucky enough to see two lionesses seeking shade, while zebras walk on the other side of the road. We expect that when they see each other there will be a fight, but the zebra uses his intuition and decides to leave togethers with his followers. Yet it remains a very nice park. After this exciting day we will return to our camp, with the expectation that we still have to set up our tents ourselves. Upon arrival it appears that the our driver and cook have already set it up for us. Very nice so we can relax for a while before we can eat.

The next day I decide that I will go with the truck today and not with the jeep. Feel that I have been able to see everything that is possible at this moment. After packing the tent and having breakfast we go back on the road. Sit on the lookout to spot animals, the advantage of the truck is that it is high. You can easily look over trees and bushes in this way. The spotting of animals is never boring and see already some zebras and springboks. The most special thing about this day is the waterhole. Think that we have spent a hour here, but there is plenty of movement. First the zebras come very carefully, followed by the Oryx, and then they get accompied by the ostriches. It delivers beautiful images and enjoy it to the fullest. Followed by lunch in the park then we say goodbye to Etosha National Park. We stay in our camp for another night, so we can relax. We do not have to pack, so I am taking a breath and read a book.

This is also the last park we do in terms of safari. What a pleasure and beautiful moments I have experienced. Defenitely worth visiting! Such special moments, been able to capture a lot on photo or video, but the real experience can not top this!

The next day we start packing and get back in to drive to the next destination.

Ilona

Geef een reactie