Ecuador – The Galapagos Islands

Het lange wachten wordt beloond en we kunnen dan eindelijk gaan invliegen op de Galapagos eilanden. Of toch niet? Nee, want we mogen niet inchecken. Het blijkt dat ik vliegtickets voor ons heb gekocht die alleen geboekt mogen worden door Ecuadoranen. We moeten ter plaatse een toelage betalen want anders mogen we niet mee. Dat wordt dus nog even extra geld pinnen voordat we aan boord gaan. We baalden enorm en stonden vol ongeloof voor de balie, toch maar betaald (150 US Dollar is omgerekend 132 euro) en besloten dat we niet willen dat dit ons verblijf gaat beïnvloeden. Het inchecken verloopt verder niet zoals standaard, er zijn enorm veel controles die we moeten doorlopen. De bagage wordt grondig gescand en volledig afgesloten. We krijgen een vragenvuur over verboden goederen. We krijgen een duimpje en mogen dan doorlopen.

De vlucht zelf verloopt prima, maar bij binnenkomst op de Isla Baltra wacht ons de volgende verassing. Alle bagage komen op grote bagagebanden te liggen en er wordt hulp ingeschakeld door twee verschillende honden die aan het snuffelen zijn naar verboden goederen en drugs. Het is een hele happening en we blijven maar toekijken. Hopelijk wordt onze bagage er niet uitgepikt en voor controle meegenomen, want dan ben je zo uren verder. Die tijd hebben we nu niet, want we hebben nog een boot te halen. We mogen door en worden via een bus naar de ferry gebracht en vervolgens in de volgende bus naar de haven. Vanuit hier vertrekt de speedboot die ons in 2 uur naar het volgende eiland gaat brengen. We zijn net op tijd, maar het scheelde niet veel. We hadden al gelezen dat de tocht aardig overweldigend is en dat was ook zo. Je zit ongeveer met 20 mensen in een boot en die boot schuurt zo hard over de wilde oceaan dat het bijna onmogelijk is niet ziek te worden. Heb gewoon last van mijn ribben en probeer rustig te blijven en er niet aan te denken. Dit is een gratis meditatiecursus die je erbij krijgt en gelukkig werkt het zolang je maar blijft focussen op je ademhaling en naar de horizon blijft kijken. Eindelijk staan we weer op het vaste land, pff even bijkomen voordat we naar onze accommodatie gaan. Er is een man op de pier die ons vraagt waar we naar toe gaan en geven aan dat we het zelf wel kunnen redden. Wij kunnen dit, we lopen de pier af en nemen een taxi. Hier eenmaal aangekomen zien we dezelfde man weer. Blijkt dat hij ons heeft opstaan wachten om ons een warm welkom te geven en wij hebben dat compleet gemist. Super grappig achteraf en we kunnen er samen gelukkig om lachen. Wel begint hij gelijk dat Nederlanders bekend zijn om hun eigenwijsheid en dat ze niet afhankelijk willen zijn. Nu klopt dat voor ons beiden, dus we bevestigen nogmaals zijn oordeel.

We zijn dus aangekomen op Isla Isabella, het grootste eiland van de drie en hier zullen we 4 nachten verblijven. Het is eerst tijd voor een hapje te eten en natuurlijk de zonsondergang te gaan bekijken. Dit was wederom zo fantastisch, ja ik weet het, ik blijf het zeggen. Toch is het zo, kan er geen genoeg van krijgen. De volgend dag start de verkenning van het eiland en vinden we een snorkelplek. Nu komt het snorkelmasker die Rianne voor mij mee heeft genomen enorm van pas. Ze was zo lief om deze vanuit Nederland mee te nemen, zodat ik er niet zolang mee om hoefde te sjouwen. Het is mooi om de wereld te bekijken onder water. Het veranderd je perspectief en je ziet dingen die anders nooit zichtbaar zijn. We genieten enorm van alle dieren die we tegenkomen, nu merk je pas hoe bijzonder de Galapagos eilanden zijn. Ze lopen hier vrij rond en doen hun eigen ding. De zee leguanen, zeeleeuwen en schilpadden zijn overal dat je er bijna letterlijk over struikelt. Dit gebeurd ook bijna wanneer we de volgende dag een mountainbike hebben gehuurd. We gingen de bocht om en opeens is er een schildpad die op ons af komt wandelen op de weg. Zie de foto hierboven als bewijs, wij als een malle onze fietsen aan de kant en hebben dit magische moment vastgelegd. Het is gewoon niet te bevatten, maar je wordt heel snel weer een klein kind. Dit moment neemt niemand meer van ons af! De dag erna gaan we naar de schilpaddenopvang van Darwin. Ook al doen ze goed werk, het kwam vooral heel zielig over omdat de dieren allemaal wonden hadden. Ze vechten veel met elkaar en dat lijkt me niet een geweldige leefomgeving.

Deze ochtend gaan we opnieuw de speedboot in die ons naar het volgende eiland brengt, al wisten we nu waar we aan toe waren het blijft een barre tocht. Wederom dus weer een gratis meditatiecursus dus ben daar dankbaar voor. Na twee uur komen we aan in Santa Cruz, hier nemen we ook de taxi en kunnen gelukkig gelijk inchecken. We mogen de fiets pakken en dat is eigenlijk wel heel erg fijn. We besluiten om gelijk maar te gaan en het eiland te verkennen. We belanden op Tortuga bay waar we tussen de zeeleeuwen kunnen picknicken terwijl we continu gestoord worden door de vogels. Voor het eerst sinds lange tijd kunnen we zelf koken en zie hier eigenlijk wel enorm naar uit. Op een gegeven moment ben ik het wel beu van het uit eten gaan. Hier hebben we deelgenomen aan een georganiseerde tour, want we wilden namelijk heel graag de blue footed boobies zien. Het zijn veredelde meeuwen met blauwe voetjes. Na wat aandringen bij de kapitein zien we ze dan ook, dus ook dit kunnen we weer afvinken. De andere plekken zijn ook mooi die hij ons heeft laten zien waaronder Los Gemelos (scheur tussen de bergen). De dag afgesloten met een bezoek aan het Darwin center waar we lonsome George hebben bekeken. Deze schildpad is al overleden maar was de laatste in zijn soort, het speciale aan hem is dat hij heel hoog op zijn poten staat in vergelijking met de huidige schildpadden. De daaropvolgende dag zijn we met de taxi naar de lava tunnels gereden, deze waren heel groot en verrassend genoeg waren we de enige die de tunnels bezochten. De volgende en laatste stop is de schilpaddenopvang, hier hebben we beide wel een goed gevoel bij omdat hier de dieren vrij rondlopen en ze hebben veel ruimte hier voor.

Op het volgende eiland San Cristobal is de aankomst na de laatste speedboot enorm fijn, dat hebben we maar weer achter de rug. Het went namelijk niet. Dit eiland staat voor ons echt wel in het teken van zeeleeuwen. Er zijn enorm veel zeeleeuwen te vinden en we hebben wederom geluk. Het is baby seizoen, overal zijn er pasgeborene zeeleeuwen te vinden. Ze zijn zo schattig dat ik er mijn ogen niet vanaf kan houden. Wring me in alle bochten om ze mooi op te foto te laten schitteren en naar mijn mening is dit wel gelukt. Zie de foto’s op Instagram. Al moet ik zeker toegeven dat het deze keer enorm lastig was om foto’s te kiezen. We hebben hier uitzonderlijk veel en mooie foto’s geschoten. We zijn eigenlijk elke dag terug gegaan naar dit strand, want het was zo mooi om te zien. Daarnaast hebben we nog op de andere kant van het eiland een leguaan gezien van heel dichtbij tijdens een intensieve wandeling. Wederom mooi en krijg geen genoeg van alle dieren om me heen.

Al met al kan ik zeggen dat het magisch was om op de Galapagos eilanden rond te lopen. Toen wij er waren was het laagseizoen en dat vond ik eigenlijk wel echt super fijn. Dacht van tevoren dat het aan zou voelen als een dierentuin, maar dat was totaal niet het geval. Ze doen enorm veel voor de dieren hier en kijken hoe ze verder in de toekomst duurzaam toerisme kunnen bewerkstelligen. Ook was het enorm fijn om deze herinneringen samen met Rianne te delen.

Ilona

***************************************************************************************************************************************************************************************

The long wait has been rewarded and we can finally fly into the Galapagos Islands. Or not? No, because we are not allowed to check-in. It appears that I have bought flight tickets for us that can only be booked by Ecuadorians. We have to pay an allowance on the spot because otherwise we are not allowed to join. That will be an extra cash withdrawel before we board. We were full of disbelief at the counter, paid anyway (150 US Dollars is converted to 132 Euros) and decided that we do not want this to affect our stay. The check-in does not proceed further as standard, there are a lot of checks that we have to go through. The baggage is thoroughly scanned and completely closed. We receive a lot of questions on prohibited goods. We get a thumbs up and may then continue.

The flight itself is going well, but when we arrive at Isla Baltra the next surprise awaits us. All luggage will be placed on large baggage belts and the help is used by two different dogs who are searching for forbidden goods and drugs. It feels like a circus and we keep on watching. Hopefully our luggage will not be picked up and taken away for inspection, because then it will be hours later. We do not have that amount of time now, because we still have a boat to catch. We are allowed to continue and to take a bus to the ferry and then on to the next bus. From here the speed boat leaves and will take us to the next island in 2 hours. We are just in time, but it was very close. We had already read that the boat ride is pretty overwhelming and that was true. You are approximately with 20 people in a boat and that boat rips so hard across the wild ocean that it is almost impossible not to get sick. Just suffer from my ribs and try to stay calm and not to think about it. This is a free meditation course that you get and fortunately it works as long as you continue to focus on your breathing and keep looking at the horizon. Finally we are back on the mainland, and relax a bit before we go to our accommodation. There is a man on the pier who asks us where we are going and we tell him that we can manage. We can do this, we walk down the pier and take a taxi. Once we arrive, we see the same man again. Turns out he has been waiting for us, in order to give us a warm welcome and we have completely missed it. Super funny looking back at it and together we can laugh happily about it. However, he starts right away that the Dutch are known for their stubbornness and that they do not want to be dependent. Now that’s right for both of us, so we confirm his judgment again.

So we arrived at Isla Isabella, the largest island of the three and here we will stay for four nights. It is first time for a bite to eat and to watch the sunset. This was again fantastic, yes, I know, I keep saying it. Yet I can’t get enough of it. The next day the exploration of the island starts and soon we find a snorkeling spot. Now the snorkel mask that Rianne has brought for me is extremely useful. She was so sweet to take it from the Netherlands, so I did not have to carry it around for so long. It is nice to see the world under water. It changes your perspective and you see things that are otherwise never visible. We greatly enjoy all the animals we encounter, now you notice how special the Galapagos Islands are. They walk around freely here and do their own thing. The sea iguanas, sea lions and turtles are everywhere that you almost literally stumble over them. This also happens almost when we rented a mountain bike the next day. We went around the corner and suddenly there is a turtle that walkes our way on the road. See the picture above as proof, we put our bikes on the side in order to record this magical moment. It is simply incomprehensible and become instantly a small child again. Nobody takes this away from us anymore! The next day we go to the turtle shelter of Darwin. Even though they do a good job, it was very sad to see that most animals had wounds. They fight a lot with each other and that does not seem like a great environment to us.

This morning we return to the speedboat which will take us to the next island, although we had experience it is still a rough journey. So again a free meditation course which I am grateful for. After two hours we arrive in Santa Cruz, here we also take the taxi and we can check in immediately. We are allowed to take a bike which is actually very nice. We decide to go straigth away to explore the island. We end up at Tortuga bay where we can picnic between the sea lions while we are continually disturbed by the birds. For the first time in a long time we can cook ourselves and really look forward to this. At a certain moment I am tired of eating out. Here we participated in an organized tour, because we really wanted to see the blue footed boobies. They are similair to gulls but then with blue feet. After some insistence with the captain we see them, so we can tick them of at our list. The other places are also beautiful which he showed us including Los Gemelos (tear between the mountains). The day ended with a visit to the Darwin center where we watched lonsome George. This turtle has already died but he was the last of its kind. The special thing about him is that he is very high on his legs compared to the current turtles. The next day we drove by taxi to the lava tunnels, these were very large and surprisingly we were the only ones to visit the tunnels. The next and last stop is the turtle shelter, here we both have a good feeling because here the animals walk freely and they have a lot of space here.

On the next island San Cristobal the arrival after the last speedboat is very nice, we survived it. Still were are nog getting used to it. This island is really known for sea lions to us. There are a lot of sea lions to find and we are lucky again. It is baby season, so there are newborn sea lions everywhere. They are so cute that I can not keep my eyes off. Get myself in akward positions in order to make them look beautiful on a photo and in my opinion this has succeeded. See the photos on Instagram. Although I must admit that this time it was extremely difficult to choose photos. We shot an exceptional amount of beautiful photos here. We actually went back to this beach every day, because it was so beautiful to see. In addition, on the other side of the island we have seen an iguana from very close during an intensive walk. Again beautiful and do not get enough of all the animals around me.

Overall I can say that it was magical to walk around the Galapagos Islands. When we were there it was low season and I really liked that. Thought in advance that it would feel like a zoo, but that was totally not the case. They do great work for the animals here and are looking into ways to achieve sustainable tourism for the future. It was also very nice to share these memories with Rianne.

Ilona

Geef een reactie