Ecuador – Alausi, Cuenca & Guayaquil

We nemen vanuit Guamote de bus naar Alausi, tenminste dat is de bedoeling aan het rand van de dorp. Het is zondag en er rijden meer bussen de andere kant dan wij heen moeten. Toch wordt het wachten beloond en kunnen we in de bus. Het blijkt ook nog een super de luxe bus te zijn. Ze spelen een animatiefilm af, dus ook die kunnen we nog mooi bezien en begrijpen ondanks dat het in het Spaans is.

Een van onze doelen vandaag is het nemen van de trein die door het gebied ‘el nariz del diablo’ rijdt. Had niet veel research gedaan en achteraf heb ik hier veel spijt van. Het is namelijk de deceptie van Ecuador voor ons geworden. Neemt niet weg dat het een treinreis is door een hele mooie omgeving, het is alleen ons iets te toeristisch ingericht. Je rijdt zigzaggend door de bergen, omdat dit de enige manier bleek om hier een trainrails aan te leggen. Dan heb je een fotostop waar je even een selfie kan maken om vervolgens bij een treinstation te stoppen. Hier staan ze al dansend en zingend je te verwelkomen en kan je kijken hoe de huizen er vroeger uitzagen. Het voelt als een grote poppenkast, dus wij gaan op muurtje zitten en mensen kijken. Dit is niet ons ding meer.

Gelukkig hadden we wel een meevaller toen we in Alausi aankwamen, er was namelijk markt. Net wat voor ons, dat vinden wij leuk. De camera komt weer tevoorschijn en Rianne schiet mooie plaatjes. Zelf dien ik als afleiding, zodat het lijkt dat ze mij op de foto zet. Deze tactiek werkte ook heel goed in Ethiopiƫ.

Na onze avonturen is het tijd om weer in de bus te stappen. Met als bestemming Cuenca deze keer. We zitten nog wel even in de bus, dus we hebben op de markt broodjes en fruit gehaald. Dan komen we de tijd wel even door. Het blijkt dat de bus nogal vol zit en we mogen plaatsnemen op de achterbank. Dit hebben we geweten, we stuiteren wat af. Onze ribbenkast hebben we nog, maar hij is wel een stuk pijnlijker dan voordat we instapten. Bij aankomst in Cuenca is het al donker en besluiten we een taxi te delen met twee mannen die in dezelfde richting gaan. Eenmaal in het hostel aangekomen, merken we meteen dat dit niet ons hostel is. Alles is smerig en er is niet schoon gemaakt. Normaal gesproken kunnen we daar makkelijker overheen stappen, maar na zo’n deceptie dag lukt dat iets minder.

De volgende dag geven we dit aan en geven ze toe dat ze vergeten waren om de kamer schoon te maken. Ze maken het schoon terwijl wij de stad gaan verkennen. De dagen die we hier zijn hebben we vooral veel rondgelopen. We zijn een aantal kerken binnen gelopen en verder is het voornamelijk mensen kijken. Achteraf gezien als je tijd wilt besparen of ergens langer wil blijven raden wij aan om Cuenca over te slaan.

Het overslaan van Guayaquil zouden we ook aanraden, anders dan het vliegtuig hadden we hier eigenlijk weinig te zoeken. Deze grote stad heeft ook niet echt een goede naam, dus dat helpt ook niet. We hadden een kamer geboekt en blijkt dat we een geheel appartement tot onze beschikking hebben. Toch stiekem wel heel erg fijn. Hier konden we op ons gemak even onze backpack herschikken, aangezien we morgen weer gaan vliegen. Op deze bestemming hebben we lang naar uit gezien en jullie lezen de volgende keer welke dat is!

Ilona


We take the bus from Guamote to Alausi, at least that is our intention at the edge of the village. It is Sunday and more buses drive the other way than we have to go. Nevertheless, the wait is rewarded and we can go on the bus. It also turns out to be a super luxurious bus. They play an animated film, so we can also look and understand it despite being in Spanish.

One of our goals today is to take the train that runs through the area ‘el nariz del diablo’. Had not done much research and afterwards I regret a lot. It has become the deception or tourist trap of Ecuador for us. Does not take away that it’s a train journey through a beautiful environment, it is only for us too touristy decorated. The train is ridin zigzagging through the mountains, because this was the only way to build a train track here. Then you have a photo stop where you can take a selfie and then the trains stops at a train station. Here they are dancing and singing to welcome us and you can see how the houses used to look. It feels like a puppet show, so we sit on a side to watch people. This is not our thing anymore.

We did had a winner arriving in Alausi, because there was a market. We really like that. The camera comes out and Rianne shoots nice pictures. Serve self as a distraction, so it seems that she takes of picture of me rather then the other people. This tactic also worked very well in Ethiopia.

After our adventures here it is time to get back on the bus. With this time the destination Cuenca. We will be on to the bus for a while, so we bought sandwiches and fruit on the market. It will cover the journey I am sure. It appears that the bus is quite full and we can take a seat on the back row. We will not forget this soon, becasue we are bouncing our ass off. We still have our rib cage, but it is a lot more painful than before we got on. Upon arrival in Cuenca it is already dark and we decide to share a taxi with two men going in the same direction. Once we have arrived at the hostel, we immediately notice that this is not our hostel. Everything is filthy and it feels like it has not been cleaned. Normally we can step over it more easily, but after such a deception day, it’s not that easy.

The next day we indicate this and they admit that they forgot to clean the room. They will clean it when we are exploring the city. Looking at the time we spend here, it was mainly walking around. We have entered a number of churches and furthermore it is mainly watching people. In retrospect, if you want to save time or stay somewhere else longer, we advise you to skip Cuenca.

We would also recommend to skip Guayaquil, we are only here because our flight is from here. It is a big city with a bad reputation, which deosn’t help either. We had booked a room and it appears that we have a complete apartment for ourselves. Yet secretly very nice. Here we were able to rearrange our backpack at ease, as we will fly again tomorrow. We have been looking forward to this destination for a long time and you will read which one it is next time!

Ilona

Geef een reactie