Ecuador – Guamote

Had ik al verteld dat we de gehele trip naar Ecuador in Nederland al volledig hadden voorbereid en geboekt. Op deze manier konden we zoveel mogelijk halen uit de ‘beperkte tijd’ van 40 dagen om dit land in zijn geheel te bezoeken. Na een check bleek echter dat ik vergeten was om een nacht te boeken en was het hostel waar we naar toe zouden gaan hier volledig vol geboekt. Dus we doen een poging bij het andere hostel (het dorp heeft er maar 2) en gelukkig is er plek. We zullen hier dus een avond zijn, waarna we de dag erna verhuizen. Hier aangekomen zijn we de enige gasten en doet dit enorm kil aan. Snel gaan we naar ons kamer, waarin we ons begraven in onze dekens en maken we er een gezellig pyjama feest van (zo’n gevoel had ik in ieder geval).

De volgende dag is donderdag, normaal gezien een dag zoals elke ander. Alleen niet in Guamote, op donderdag komt iedereen uit de weide omgeving naar deze plek om hun waar te verkopen. De mensen zijn soms wel 2 dagen onderweg om hier op tijd aan te komen op donderdag. We hebben vroeg ons ontbijt en vertrekken eerst naar de dierenmarkt. Hier eenmaal aangekomen ben ik blij dat we vroeg zijn. De grote toeristenbussen komen nadat wij er al 2 uur hebben rondgelopen. De toeristen zorgen in ieder geval niet voor een mooie foto. Toch is het heel moeilijk om hier mooie foto’s te maken. We zijn beiden gek op het fotograferen van mensen, maar ze zijn enorm verlegen en kijken naar beneden. Snap dit ook wel, maar hierdoor is de uitdaging des te groter. Het op de foto zetten van de dieren gaat vrij gemakkelijk, ze verkopen heel veel kippen, cavia’s en ezels. We vertrekken naar de binnenstad in de hoop hier meer geluk te hebben. Al snel slaat de koopziekte (weer) toe en komen we weer met meer thuis dan we hadden. Hier is het wel echt een festijn van diversiteit aan groenten, fruit, mensen en kleding. Heel mooi om hier te zijn, omdat je weet dat dit zeker geen toneelstukje is. Dit is het echte leven, ze maken het niet mooier dan het is. Wat een beleving, af en toe ga ik even op een muurtje zitten om het allemaal om me in te laten werken.

Na al deze indrukken en mooie plaatjes en enorm fijne mensen te zien, besluiten we om te verhuizen naar ons nieuwe hostel Inti Sisa. Hier worden we enorm warm onthaald door de Belgische Eva. Zij vertelt dat dit hostel naast accommodatie ook een werkplek creëert voor de lokale bevolking. Een heel verhaal vol bezieling en hard werk volgt. Wat mij bij blijft is dat ze zegt dat ze hoopt dat er een dag komt dat zij overbodig is en dat ze het zelf kunnen doen. Geen hulp van buitenaf, maar volledig geëmancipeerd. Dat is ook het uitgangspunt van waaruit ze werkt, kan alleen maar heel veel respect en bewondering hebben voor jou Eva. Heb dit ook al gezegd toen we elkaar spraken, maar het blijft me bij. We krijgen een upgrade naar een privé kamer en zijn enorm dankbaar hiervoor. Ook zijn hier weer de open haarden te vinden waar we lekker onder het genot van het vuur thee drinken en kletsen.

Wanneer we ons cadeau overhandigen van de eigenaresse van het hostel in Banos zie ik Eva nog meer glunderen. Zo zie je maar weer de wereld is soms klein en met een klein gebaar kun je iemand super blij maken.

De volgende dag worden we door een werknemer en stagair begeleid in het bezoeken van een aantal projecten die gesteund en opgezet zijn door Inti Sisa. We gaan bij zijn moeder langs en ze verteld ons dat ze enorm trots is dat ze eerst als slaaf werkte en nu haar eigen domein heeft opgebouwd.

Ook maken we een wandeling in de omgeving, met fantastische uitzichten en contact met de lokale bevolking. Net iets voor ons, alleen hadden de gewelddadige honden niet gehoeven. We waren er al voor gewaarschuwd, heb geen vaccinatie voor rabiës, dus is er toch iets meer risico. Het was een enorm mooie wandeling, waarna we weer lekker voor het vuur gaan nestelen.

Ook na dit fijne verblijf is het weer tijd om te gaan, had dit liever niet gedaan. Toch is het zo dat het nodig is, we vertrekken in de ochtend vroeg naar het rand van het dorp bij gebrek aan een busstation. Hier is het opletten en hopen op een bus die ons naar een volgende bestemming brengt.

Ilona

**********************************************************************************************************************************************************************************

Did I already mention before that we fully prepared and booked the entire trip to Ecuador back in the Netherlands? In this way we could get as much as possible from the ‘limited time’ of 40 days to visit this country in its entirety. After a check, however, it turned out that I had forgotten to book a night and the hostel where we were going was already fully booked. So we make an attempt at the other hostel (the village only has 2) and fortunately there is space. So we will be here one night, and we will be moving the next day. Here we are the only guests and the atmosphere is cold. Quickly we go to our room, where we bury ourselves in our blankets and we make a cozy pj party (for me atleast it felt like that).

The next day is Thursday, normally a day like any other. Only in Guamote, on Thursday everyone comes from the meadow environment to this place to sell their goods. Some people are two days on the road to arrive here on time. We have early breakfast and leave for the animal market first. Glad to be there early. The big tourist buses come after we have spend there two hours, resulting in photo’s with tourists. Not really a great picture in this case. Yet it is very difficult to make beautiful pictures here. We both love to photograph people, but they are very shy and look down. Completly understand this, so the challenge is becoming greater. Getting pictures of the animals is rather easy, they sell a lot of chickens, guinea pigs and donkeys. We leave for the city center in the hope of having more luck here. Soon the buying sickness (again) comes and we come back home with more than we had. Here it is really a festival of diversity of vegetables, fruit, people and clothing. Very nice to be here, because you know that this is certainly not a play. This is real life, they do not make it more beautiful than it is. What an experience, occasionally I sit down on a wall to lett it all in.

After seeing all these impressions and beautiful pictures and very nice people, we decide to move to our new hostel Inti Sisa. Here we are warmly welcomed by the Belgian Eva. She says that this hostel also creates a workplace for the local population in addition to accommodation. A whole story full of inspiration and hard work follows. What remains to me is that she says that she hopes that there will be a day when she is superfluous and that they can do it all by themselves. No help from outside, but completely emancipated. That is also the starting point from which she works, can only have a lot of respect and admiration for you Eva. Have also said this when we spoke to each other, but that stays with me. We get an upgrade to a private room and are very grateful for this. Here you can also find the fireplaces where we drink tea and chat while enjoying the fire.

When we handed over our present from the owner of the hostel in Banos I see Eva shine even more. So you see the world is sometimes small and with a small gesture you can make someone super happy.

The next day we are accompanied by an employee and trainee in visiting a number of projects that are supported and set up by Inti Sisa. We visit his mother and she tells us that she is extremely proud that she first worked as a slave and has now built her own domain.

We also make a walk in the area, with fantastic views and contact with the local population. Just for us, we could do without the violent dogs. We were already warned, do not have a vaccination for rabies, so there is a little more risk. It was a very nice walk, after which we started to settle in front of the fire again.

Even after this nice stay it is time to go again, would not have done this. Yet it is necessary that we leave early in the morning to the edge of the village in the absence of a bus station. Here it is paying attention and hoping for a bus that takes us to a next destination.

Ilona

Geef een reactie