Ecuador – Quilotoa Loop

Deze loop is zo opgebouwd dat wanneer je het loopt of reist zoals wij het gedaan hebben de loop afsluit met een bezoek aan het Quilotoa meer. Voordat het zover is beginnen we ons avontuur in Lactacunga.

Dit begin zal ik niet zo snel vergeten, hier had ik een reservering gemaakt voor een overnachting, maar de receptionist gaf aan dat ik de vorige dag had moeten zijn. Heb alles nog even nagekeken en ik had daadwerkelijk voor de juiste dag gereserveerd. Bleef gewoon rustig en ging overleggen of we in ieder geval een nachtje kunnen blijven. Rianne werd gelijk chagrijnig en wilde vertrekken, dit is niet haar plek. Gelukkig was er nog plaats in de herberg en kunnen we hier ook onze backpack achterlaten. Tijdens het wandelen wil ik namelijk niet mijn zware backpack op mijn rug hebben. Wel besluiten we om de laatste nacht hier te annuleren en een dag eerder naar de volgende bestemming te gaan bij terugkeer.

Nadat we onze backpack hebben afgegeven nemen we de bus naar Isinlivi. De tocht is enorm mooi en brengt ons hoog in de bergen, al moet ik eerlijk bekennen dat dit is wat Rianne me vertelde. Als snel was ik namelijk in slaap gevallen, zal het wel nodig hebben. Af ten toe maakt ze me wakker als er iets te zien is wat ik niet mag missen. Bij aankomst in het dorp word er gevraagd waar we verblijven en worden we door de chauffeur bij de deur afgezet. Dit hostel heeft een goede naam en dat is zeker geen leugen. Het heeft een fantastisch uitzicht, de slaapzaal is zo ingericht dat je onder het rieten dak ligt. Daarnaast is hier ook weer de openhaard aangezet. Het doet enorm luxe aan, maar op een goede manier. Niet alleen steun je dit hostel, maar ook de lokale bevolking met je bezoek. Je krijgt hier dan ook nog een extra goed gevoel over je verblijf.

De volgende dag na een goed verzorgd ontbijt is het dan tijd om een ‘stukje’ te wandelen. We krijgen een reisbeschrijving mee, waar nog net niet opstaat bij boom 3 linksaf. We gaan kijken hoe het gaat, hoop alleen niet dat we gaan verdwalen. We vertrekken vroeg om de eventuele regen voor te zijn. Toegeven het eerste stuk gaat me gemakkelijk af, het is dan ook bergafwaarts. Het stuk dat volgt is vals plat en hier raken we ook een deel van de groep kwijt. Er zijn wat meningsverschillen over de te volgen route en wij besluiten lekker ons eigen ding te doen. We lopen nog steeds gewoon op schema, dus ben blij. Het moelijkste stuk zit in het een na laatste deel, dit is steil omhoog. Ja dat was wel even een pittig stukje. Bij het aankomen van de top stond een oude meneer ons te vertellen dat we dit stuk gehaald hadden. Echt super lief en werkt bemoedigend. Het enige stuk wat nog volgt is langs de snelweg, het meest saaie wat er is. De tocht zelf bracht ons namelijk op heel mooie plekken waar je met een auto of bus niet kan komen. Bij aankomst in Chugchilan is het even zoeken naar ons hostel, die blijkt natuurlijk helemaal aan het eind van het dorp te liggen. De accommodatie is prima, alleen voelt het niet zo. We zijn bij de vorige zo goed verwend, dat je dan snel gaat vergelijken helaas.

De volgende dag gaan we met de taxi naar het meer, wat ook het einde van de loop is. Dit fantastische idee van Rianne heeft veel voordeel. In de ochtend is het meer nog zichtbaar. Wanneer je in de middag aankomt na de wandeling is het uitzicht anders door bewolking. Het meer is enorm en hebben mooie foto’s kunnen nemen voordat we de lokale bus terug nemen naar Lactacunga. Hier lopen we naar ons hostel en halen we onze backpacks op. Vervolgens pakken we de lokale bus naar de volgende bestemming en kunnen we terugzien op behalen van een complete loop op originele manier.

Ilona

******************************************************************************************************************************************************************************

This loop is constructed in such a way that when you walk or travel as we did it, you end the loop with a visit to the Quilotoa lake. Before we get there, we start our adventure in Lactacunga.

Will not forget this beginning soon, had made a reservation for an overnight stay, but the receptionist said that I should have been there previous day. Checked everything and I had actually reserved for the right day. Stayed calm and went to discuss whether we can stay at least one night. Rianne was equally grumpy and wanted to leave, this is not the place for her. Fortunately there was still room and we can also leave our backpack here. When walking, I do not want to have my heavy backpack on my back. However, we decide to cancel the last night here and go to the next destination the day before on return.

After we have delivered our backpack we take the bus to Isinlivi. The trip is very beautiful and brings us high in the mountains, although I have to admit that this is what Rianne told me. Fell asleep as soon as I entered the bus, probably needed the sleep. She wakes me up when there is something I can not miss. Upon arrival in the village we are asked where we are staying and we are dropped off by the driver at the door. This hostel has a good name and that is certainly not a lie. It has a fantastic view, the dormitory is arranged so that you are sleeping under the thatched roof. In addition, the fireplace is also turned on here. It is very luxurious, but in a good way. Not only do you support this hostel, but also the local population with your visit. You also get an extra good feeling about your stay here.

The next day after a great breakfast it is time to walk a ‘bit’. We get a travel description with us, which is almost like take a left at tree number three. We’re going to see how it goes, just hope that we will not get lost. We leave early to be ahead of the rain. Admit the first piece is easy for me, it is also downhill. The following part is false flat and here we also lose part of the group. There are some differences in opinion about the route to follow and we decide to do our own thing. We are still running on schedule, so am happy. The most difficult part is in the second last part, this is steep. Yes, that was a tough. When we arrived at the top, an old gentleman told us that we completed this part. Super sweet and was encouraging. The only piece that still follows is along the highway, the most boring part to walk. The walk brought us in very nice places where you can not come by car or bus. When we arrive in Chugchilan we have to search for our hostel, which of course turns out to be at the end of the village. The accommodation is fine, only it does not feel that way. We are so spoiled by the previous one, that you will soon compare unfortunately.

The next day we take a taxi to the lake, which is also the end of the loop. This fantastic idea from Rianne has a lot of advantages. In the morning the lake is still visible. When you arrive in the afternoon after the walk, the view is different because of clouds. The lake is huge and we can take beautiful pictures before we take the local bus back to Lactacunga. Here we walk to our hostel and pick up our backpacks. Then we take the local bus to the next destination and we can look back on achieving a complete loop in an original way.

Ilona

Geef een reactie