Ecuador – Cuyabeno

Het eerste uitstapje vanuit Quito kan beginnen, namelijk de amazone in Cuyabeno. We worden ’s avonds opgehaald in ons hostel en met een busje worden we naar de plek gebracht. Er is wat miscommunicatie ontstaan, waardoor we wederom voor de tweede keer langs ons hostel komen om een extra persoon op te pikken. Wanneer we dan daadwerkelijk op pad gaan, zal later blijken dat deze rit ons lang zal bijblijven. Deze chauffeur houd namelijk weinig tot geen rekening met zijn inzittenden. Rianne heeft tot twee keer moeten overgeven en ik zat er tegenaan. Normaal gesproken heb ik nergens last van, maar nu was het gewoon het rijgedrag van deze chauffeur in combinatie met de weg. Na weinig slaap komen we aan op de plek waar we kunnen ontbijten, hopelijk houden we dit wel binnen. Tot nu toe gaat het goed, hier wordt de groep opgedeeld aan de hand van de accommodatie die je geboekt hebt. Wij blijven natuurlijk als laatste over en worden dan opgepikt. Het blijkt dat we de komende dagen met zijn vijven zijn. Twee mannen en drie dames, ben benieuwd naar onze avonturen hier. We worden vergezeld door een gids die ons gaat brengen naar onze accommodatie door middel van een boottocht van ongeveer 3 uur. Onderweg neemt de gids ons al op sleeptouw naar al het moois wat we te zien krijgen. Hier zien we ook onze eerste vogels. Het is voornamelijk de ‘stinkey turkey’ die mij bij is gebleven, omdat we die heel vaak hebben gezien.

Bij aankomst in onze lodge blijkt dat we ons eigen kamer hebben en het voelt super luxe aan. Geheel van bamboe, precies zoals je het voorstelt. Hier krijgen we ons eerste lunch, voorbereid door onze eigen kok die ook is meegekomen in de boot.

We kunnen even de lunch laten zakken, voordat we beginnen aan onze eerste middagexcursie terug het water op. Gezien de omstandigheden van het weer mogen we regenlaarzen van de lodge lenen. Hier gaan we dan en pas gelijk mijn loopje aan. We gaan terug in de boot, maar onze gids besluit dat we gaan pedellen. Dit voor het milieu, maar ook dat je hierdoor de dieren niet afschrikt. Het blijkt toch best pittig te zijn, maar al snel word het harde werken beloond en zien we ze. Kaaimannen in dit geval, ze zijn voornamelijk zichtbaar met hun oogjes boven het water. In de avond of ’s nachts kun je ze goed spotten met een goede zaklamp. Toch hadden wij het geluk dat we ze ook op het droge mochten aantreffen. Heel bijzonder om dieren van zo dichtbij te zien in hun natuurlijke omgeving. De avondwandeling die na het eten volgde in de regen was een wandeling tussen de bomen van de amazone. Hierbij hebben we voornamelijk spinnen en kleine insecten kunnen zien.

De volgende dag gaan we op expeditie met de boot, gezien de lage waterstand besluit onze gids dat het een goed idee is om verder te voet te gaan. Tuurlijk, geen probleem, totdat ik tot aan mijn knieĆ«n vast kom te zitten in de modder. Gelukkig hebben we de foto’s nog, zo voelde ik me op dat moment. Gered door de gids, na wat duwen en trekken werk sta ik weer op droge. We gaan gewoon door, en mijn broek kan wel weer gewassen worden. Toch is het lastig om dieren te spotten, vanwege de waterstand. We blijven stug doorlopen en uiteindelijk komen we weer terug bij de lodge waar we heerlijk konden genieten van de lunch.

Het hoogtepunt van de meeste dagen is voor mij de zonsondergang. In de amazone heb ik hier enorm van genoten en het resultaat is hierboven zichtbaar! Kijk hier elke dag naar uit en kan er nooit genoeg van krijgen. Bij het terugkijken van mijn foto’s is het toch altijd hetgene waar ik de meeste foto’s van maak.

De dag die volgt gaan we bij een dorp langs, waar de mensen nog authentiek wonen. Nou viel dat even tegen zeg. Zowel Rianne als ik voelden het niet, het voelde meer of werd er een toneelstukje opgevoerd. Echt jammer, want we hadden hier beide enorm naar uitgekeken. Wel hebben we ons eigen brood gemaakt van cassave.

De laatste dag gaan we weer samen met onze bagage op dezelfde rivier terug naar het punt waar we zijn afgezet. Hier nemen we afscheid van de groep en gaan we terug naar Quito.

Ilona

************************************************************************************************************************************************************************

The first trip from Quito can begin, namely the Amazon in Cuyabeno. We are picked up from our hostel in the evening and with a van we are taken to the pick up place. Some miscommunication has arisen, so again we come back to our hostel for the second time to pick up an extra person. When we actually go on the road, it will later turn out that this ride will stay with us for a long time. This driver takes little or no account of his occupants. Rianne has to vomit twice and I was really close. Normally I do not have any problems, but now the driving behavior of this driver in combination with the road. After little sleep we arrive at the place where we can have breakfast, hopefully we will keep it inside. So far things are going well, here the group is divided according to the accommodation you have booked. Naturally we remain last but atleast we have a pick up. It turns out that we are a group of five for the coming days. Two men and three ladies, I’m curious on what is coming ahead of us. We are accompanied by a guide who will take us to our accommodation via a boat trip of approxiamately 3 hours. Along the way the guide takes us in the world of the amazone. Showing us where to look and what to look for. We manage to see our first birds. It is mainly the ‘stinkey turkey’ that I remember, because we saw it very often.

Upon arrival at our lodge it appears that we have our own room and it feels super luxurious. All bamboo, exactly as you would imagine. Here we get our first lunch, prepared by our own cook who also came along in the boat.

We can chill a bit before we start our first afternoon excursion on the water. Given the weather conditions, we can borrow rain boots from the lodge. We are going back in the boat, but our guide decides that we are going to peddle instead of using the motor. This is better for the environment, but also it will not scare the animals away. It turns out to be quite tough, but soon the hard work is rewarded and we see them. Caimans are mainly visible with their eyes above the water, this is especially at night. However, we were fortunate that we could also find them on dry land. The evening walk between the trees mainly showed spiders and small insects.

The next day we go on an expedition, given the low water level our guide decides that it is a good idea to continue on foot. Sure, no problem, until I get stuck in the mud up to my knees. Fortunately, we still have the photos, that’s how I felt at that moment. Saved by the guide, after some push and pull work I am back on dry ground. We just go on, and my pants just needs some washing done later.

The highlight for me is the sunset and this was very special. See above, look forward to this event every single day and can’t get enough of it. When I look back at my photos, you can see where the focus is on.

The day that follows we visit a village where the people still live authentically. Well atleast that is what they told us, but Rianne and myself didn’t felt it. It came across as a play and that they were performing. It is a shame, because we both looked forward to this a lot.We did, however, make our own bread from cassava.

The last day we go back together with our luggage on the same river to the point where we were dropped off. Here we say goodbye to the group and go back to Quito.

Ilona

Geef een reactie