Bolivia – Sucre

Zat eigenlijk heel erg te twijfelen of ik deze stad wel of niet aan moest doen. Dit had voornamelijk te maken met de krappe tijd die ik had. Wanneer ik zou gaan, zou dit betekenen dat ik twee nachtbussen achter elkaar moest nemen en hier maar een nachtje kon blijven. Toch heb ik besloten om dit wel te doen, had namelijk goede verhalen gehoord. Ook had ik het gevoel als ik deze oversla, het land al helemaal tekort doe.

De eerste nachtbus van Uyuni naar Sucre kwam voor de verandering te vroeg aan en het was enorm warm in de bus. Normaal is dat niet erg, maar nu is het 4 uur s’ochtends in plaats van 5 uur. Snel een taxi gepakt naar het hostel, hier stond ik voor een dichte deur. Net zolang op de bel gedrukt dat er wel iemand kwam en kon in de receptie ruimte wachten voor inchecken. Heb maar even mijn blogs bijgewerkt voordat ik de stad ging verkennen.

De stad doet inderdaad enorm warm aan, misschien ook wel omdat er veel jonge mensen rondlopen. Ook is het eindelijk lekkerder weer, als in je kan in korte mouwen rondlopen. Na Uyuni is dit wel even een verademing. Loop lekker door de stad zonder eigenlijk een doel te hebben. Heb even geen zin in een citytour, dus loop zelf lekker rond. Het is de stad die ook bekend staat om zijn chocolade, dus je ziet veel winkels met bonbons en chocolade. Dit moet natuurlijk geproefd worden en het smaakt heerlijk.

Moet ook eigenlijk iets bekennen, dit is het eerste hostel waar ik me niet welkom voelde. Het personeel was niet vriendelijk op zijn zachts gezegd en er waren enorm veel kliekjes onderling. Gelukkig hoef ik hier maar een nachtje te blijven, dus steek mijn energie liever ergens anders in.

Een van mijn uitdagingen hier voor mezelf ligt bij het kopen van een bustticket. Het kan via het hostel, maar doe dit liever zelf. Ik neem jullie even mee in hoe dit gaat. Bij aankomst op het station word je al gelijk belaagd door ten minste vier personen die je een ticket wil verkopen. Er zijn namelijk minstens 40 busmaatschappijen met veel dezelfde bestemmingen. Het is dus vechten om je bus vol te krijgen. Daarnaast is er prijsverschil in de bussen onderling met betrekking tot hoever je stoel naar achteren gaat en of je snacks krijgt. De reistijd is precies hetzelfde. Wanneer ik de eerste mensen heb afgewimpeld, ga ik langs elk loket om de prijs en tijd van vertrek te vragen als mijn bestemming in dit geval La Paz erop staat. Het is nogal een uitzoekwerk, maar het zoeken loont. In het begin krijg ik prijzen te horen van 150 om vervolgens bij 50 bolivianos uit te komen. Dit is omgerekend € 6,35 om 12 uren in een nachtbus te zitten. Geen geld en besluit om ticket te boeken.

Terug in het hostel kom ik de Nederlandse Lieke tegen die ook dezelfde richting op gaat. Ze besluit om dezelfde bus te pakken en daarvoor besluiten we een hapje te eten. Het duurt langer dan verwacht dat we ons eten krijgen en daardoor moeten we rennen om onze bus te halen. Net op het nippertje is het gelukt en hebben mooie plekjes voorin. We kletsen heel wat af voordat we beide in slaap vallen. Het is in de bus warm, alleen bij aankomst in La Paz zitten we weer in het grijze en koude weer. Samen even een ontbijtje op de markt scoren, simpel maar oh zo lekker broodje avocado met thee. Hier scheiden voor nu dan ook onze wegen, maar hopelijk zien we elkaar weer terug in Cusco!

Heb mijn backpack mogen stallen in het hostel waar ik eerder sliep, aangezien ik hier maar 8 uren ben overdag. Hier heb ik afgesproken met Milon, waar ik de zoutvlaktes tour mee heb gedaan. We gaan met een lokale bus net iets buiten de stad, waar je al snel 45 minuten over doet naar Valle de la Luna oftewel het maanlandschap. Bij aankomst begint het te regenen helaas. We lopen door het landschap heen, wat mooi is maar er knaagt een gevoel dat het niet echt is. De stenen zien er door de structuur onecht uit en het stopt zomaar omdat ernaast alles bebouwd is. Het blijft toch vreemd. Al vrij snel zijn we uitgekeken en nemen we de bus terug naar de stad zelf. Nog even samen geluncht voordat ik haar terug breng naar het hostel. Het is tijd voor mij om te gaan en te vertrekken in mijn tweede nachtbus die me naar Cusco (Peru) gaat brengen.

Ilona

*******************************************************************************************************************************************************************

Was actually very much in doubt whether I should or should not visit this city. This was mainly due to the tight time I had. If I were to go, this would mean that I had to take two night buses in a row and stay here for a night. Nevertheless, I decided to do this, having heard good stories. Also had the feeling that if I skip this, I would have even less time in this country.

The first night bus from Uyuni to Sucre arrived too early for a change and it was very hot in the bus. Normally that is not bad, but now it is 4 o’clock in the morning instead of 5 o’clock. Quickly caught a taxi to the hostel, here I stood before a closed door. Pressed the bell so long until someone answered the door. When I was inside I could store my luguage and could stay inside. Have just updated my blogs before I started exploring the city.

The city is indeed very warm, perhaps also because there are many young people walking around. Finally the weather is better and I can walk around in short sleeves. After Uyuni this is just a relief. Walk through the city without actually having a goal. Do not feel like a city tour, so walk around by myself. It is the city that is also known for its chocolate, so you see a lot of shops with chocolate. This must be tested ofcourse and it tasted delicious.

Should also actually confess something, this is the first hostel where I did not feel welcome. The staff was not friendly to say the least and there were a lot of small groups. Luckily I only have to stay here for a night, so I would rather use my energy for something else.

One of my challenges here for myself is buying a bus ticket. You can do it through the hostel, but I prefer to do it myself. I’ll take you along for a moment in how this is going. Upon arrival at the station you will be immediately attacked by at least four people for buying a ticket. There are at least 40 bus companies and many have the same destinations. So it is fighting for them to get their bus full. In addition, there is price difference in the busses with regard to how far your chair goes backwards and whether you get snacks. The travel time is exactly the same. When I have turned down the first people, I go to each counter to ask for the price and time of departure for my destination in this case La Paz. It is quite a journey, but the search pays off. In the beginning I hear prices of 150 and then come to 50 bolivianos. This is converted in €6.35 to sit in a night bus for 12 hours. That is pretty good and decide to book ticket.

Back at the hostel I meet the Dutch Lieke who also goes in the same direction. She decides to take the same bus and we decide to have a bite to eat before. It takes longer than expected that we get our food and therefore we have to run to get our bus. Just on time we succeeded and have beautiful seats in the front. We chat a lot before we both fall asleep. It is warm in the bus, only on arrival in La Paz we are back in the gray and cold weather. Together we have a breakfast on the market, simple but a tasty avocado sandwich with tea. Separate our roads for now, but hopefully we will see each other again in Cusco!

Have my backpack stored in the hostel where I slept before, since I am here only 8 hours during the day. Here I met up with Milon, where I did the salt flakes tour with. We take a local bus just to get out of the city and in about 45 minutes we arrive at Valle de la Luna or in english the moon landscape. Upon arrival it starts to rain unfortunately. We walk through the landscape, which is beautiful but there is a nagging feeling that it is not real. The stones look unreal because of the structure and it stops just because everything is built next to it. It remains strange. Pretty soon we are tired and we take the bus back to the city itself. Have lunch together before I bring her back to the hostel. It is time for me to go and leave in my second night bus that will take me to Cusco (Peru).

Ilona

2 gedachten over “Bolivia – Sucre

  1. Hey, leuk verhaal! Cusco is een mooie stad. Heerlijk om doorheen te wandelen en de resten uit de Inca tijd te zien. Ga je de Inca trail doen naar Macchu Picchu? Is een aanrader want je komt vlak voor zonsopgang over de bergkam en kijkt er dan op. Toen ik er was moesten de wolken nog optrekken en ineens was die oude Inca stad daar. Magisch moment en je bent voor de drukte in Macchu Picchu.
    Groetjes Miranda

    1. Cusco is inderdaad super leuk! Zoveel te doen en lekker eten! Heb helaas niet de Inca trail gedaan, wel heb ik Macchu Picchu bezocht. Dat is mijn volgende avontuur, en wat voor een. Inca trail helaas niet gedaan, die moet je tegenwoordig 6 maanden vantevoren boeken en ik wist toen nog niet wanneer ik er zou zijn.

Geef een reactie