Bolivia – La Paz

Binnen een week een nieuw land, alleen voor het eerst de grens over gestoken met mijn voeten. Het is letterlijk een stempel halen bij immigratie kantoor in Peru om vervolgens een stukje niemandsland over te steken en dan stempel voor Bolivia te halen. Dit doe je allemaal ten voet, waar je daarna de bus weer in stapt! Had voor deze rit een bus die in de avond aan kwam, hij zit er dus wat tussen in. Na de grens overgang moesten we nog met een pontje over. Een boot met mensen en een pont met de bus. Zag er aardig gevaarlijk uit, maar na een half uur konden we de bus weer in. Je moet alleen wel goed opletten dat je in de juiste bus stapt, want je bent niet de enige die de oversteek maakt. Bij aankomst in La Paz was ik zo blij dat mijn hostel op vijf minuten loopafstand was. Snel inchecken en mijn bed opzoeken. Zulke ritten zijn best intens. 

Sta de volgende dag op met een big smile, heb het weer gered om een ander land te bezoeken. Wil meer weten van het land dat ik een city tour ga doen. Bij aankomst ben ik de enige en word de tour afgelast. Besluit dan maar om informatie in te winnen voor de tour van Salar de Uyuni. Heb een leuk gesprek met de dochter van de eigenaresse. Heb even genoeg informatie waar ik even over na ga denken en vertrek terug richting hostel. Begint het net met regenen, nu weet ik dat het weer hier wispelturig is, maar zag dit niet aankomen. Nu ben ik niet van zout dus ga gewoon lopen in plaats van wachten in de regen op een bus. Kom doorweekt aan, maar droog snel op. 

Ga vervolgens poging twee ondernemen voor de city tour en heb geluk we zijn met z’n tweeën! Het kan beginnen. Het blijkt een enorm lange tour te zijn met een overvloed aan informatie. Ze bracht het wel leuk en heb veel geleerd. De Bolivianen, maar vooral de bevolking van La Paz noemen zichzelf aardappel hoofden. Dit vanwege de vorm van hun gezicht, maar ook dat ze gek zijn op aardappel en dit in elk gerecht bijna wel voor komt. Ook dat ze de enige gevangenis hebben waar je familie bij je in woont. De politie is hier de macht verloren en de gevangen maken de dienst uit. Ze hebben een hekel aan verkrachters en mensen die vrouwen vermoorden, wanneer je dat hebt gedaan maken ze jou het leven zuur om het heel zacht uit te drukken. 

Aan het einde begon het weer te regenen en dacht kan nu ook wel doorlopen. Alleen nu was de regen wat heftiger en stonden al snel de wegen blank. Resultaat dat mijn schoenen helemaal nat zijn en zelf ook helemaal doorweekt. Eindelijk in het hostel aangekomen doe ik ze snel uit, want wil niet ziek worden. Tref Freddy opnieuw hier en vertel hem over de tour, wederom heb ik zijn hele plan omgegooid en gaat hij mee met de tour. Ga echt niet meer naar buiten, want het regent  of steeds dus eet in hostel en op bed.

Starten de dag met zonneschijn, wat een verschil met gisteren. Even opnieuw langs het kantoor om de tour te boeken en met de kabelbaan terug. Dit is de hoogste kabelbaan van de wereld en elke 10 seconden kun je vertrekken. Op deze manier kun je het verkeer omzeilen en toeristen geef je een blik over de inmens grote stad. Het uitzicht is fantastisch en je voelt ook gelijk hoe hoog je zit! 

Terug in het hostel doen we even rustig aan, want er wacht ons een nachtbus die ons naar de volgende plaats gaat brengen.

Ilona

*****************************************************************************************************

Within a week a new country, only crossed the border by foot for the first time. It is literally taking a stamp at immigration office in Peru and then crossing a piece of no man’s land followed by a stamp for Bolivia. You do this all by foot, afterwards you return to the bus! Had for this ride a bus that arrives in the evening. After the border crossing we still had to pay for the ferry. A boat for the people and a ferry for the bus. Looked pretty dangerous, but after half an hour we were back on the bus. You just have to be careful that you get on the right bus, because you are not the only one who makes the crossing. On arrival at La Paz I was so happy that my hostel was only a five minute walk away. Check in quickly and find my bed. Such rides are quite intense.

Get up with a big smile the next day, have managed to visit another country. Want to know more about the country so I will join a city tour. On arrival I am the only one and the tour is canceled. Then decide to gather information for the tour of Salar de Uyuni. Have a nice conversation with the daughter of the owner. Have enough information to hink about and go back to the hostel. Then it starts raining, now I know that the weather here is unpredictable, but did not see this coming. Just go walking instead of waiting in the rain for a bus. Come home soaked, but dry up quickly.

Then go for the second try on the city tour and got lucky now because we are with two! It can start. It turns out to be a huge tour with too much information. Did enjoy it and learned a lot. The Bolivians, but especially the people of La Paz call themselves potato heads. This is because of the shape of their face, but also that they are crazy about potato and use it in almost every dish. Also that they are the only one who have a prison where your family lives with you. The police lost their power here and the prisoners execute the service. They hate rapists and people who murder women, when you have done those things they make your life difficult to say it very softly.

At the end it started to rain again and thought again I could continue my walking. Only now the rain was more intense and the roads soon turned blank. Result that my shoes are completely wet and also completely soaked. Finally I arrive at the hostel, change clothes because I do not want to get sick. Meet Freddy again and tell him about the tour. Again I have changed his whole plan and he will join me on the tour. Do not really go out anymore, because it rains, so eat in the hostel and go to bed.

Start the day with sunshine, what a difference with yesterday. Once again to the office to book the tour and return with the cable car. This is the highest cable car in the world and you can leave every 10 seconds. This way you can avoid traffic and it gives tourists a look over the big city. The view is fantastic and you also feel how high you are!

Back in the hostel we take it easy, because there is a night bus waiting for us to take us to the next place.

Ilona

Geef een reactie