Colombia – Tatacoa desert

De nachtbus, het blijft een uitdaging in Colombia voor mij. Ben mooi op tijd in de terminal en kan de bus halen die ik in gedachten had. Val al vrij snel in slaap, maar wordt op een gegeven moment wakker. Voel dat we niet meer aan het rijden zijn en dat we stilstaan midden op de snelweg. Kijk om me heen en zie dat beide chauffeurs niet meer op hun plek zitten, dit is raar. Kijk achterom en zie door het achteruit dat er een ambulance en politie met zwaailichten achter de bus staat. OK, dit is nog raarder. Kan niet zien wat er gebeurd is of erachter komen wat er is gebeurd. Weet alleen dat na twee uren we gaan rijden en we een nieuwe chauffeur hebben. Opzich geen probleem voor mij, maar door zijn rijgedrag kan ik alleen niet meer goed slapen. Hij wil de verloren tijd inhalen door op plekken waar het niet kan met volle snelheid te rijden. Gevolg is continu remmen en weer volop gas geven op een weg met 80 bochten is dit niet echt meer relaxed te noemen. Kom uiteindelijk ook maar 4 uur later aan dan gepland. Al moet ik toegeven dat ik het nu niet zo erg vond, want kwam erachter dat mijn collectivo die ik nodig heb pas om 9 uur als eerste vertrekt. Oorspronkelijk zou ik om vier uur in de nacht aankomen en is dit dus toch beter.

Bij de collectivo aangekomen zie ik Gaia zitten. Tenminste weet nu haar naam, wanneer we elkaar zien weten we allebei dat we elkaar eerder hebben gezien alleen niet van waar. Al kletsend komen we erachter dat we elkaar in San Gil hebben gezien en zelfs tego samen hebben gespeeld. Toen hadden we elkaar niet gesproken, maar dat halen we nu goed in. Ze had nog niks geboekt en ze besluit om met mij mee te gaan. Super gezellig en na anderhalf uur komen we dan aan in Villavieja. We hoeven maar 600 meter te lopen, dus backpack op en gaan. Had ik al gezegd dat we naar de woestijn gaan en dat het daar meestal warm is? Kan je vertellen het is heel erg heet. Bij aankomst op de kleurrijke camping ontstaat er gelijk verwarring. Heb een boeking gemaakt voor 1 persoon en kom met 2 opdagen. Uitgelegd en uitgelegd en uiteindelijk komen we eruit. We gaan samen een tent delen en voor nu chillen in de hangmatten. Het is véél te warm om ook maar iets meer te gaan doen. Toch is het op een gegeven moment tijd om te lunchen en het scoren van een fruitsapje. Na de lunch opnieuw uitbuiken in de schaduw en hangmat. Mijn favoriete plekje waar je me veel kan vinden als je me zoekt. Bel met het thuisfront want heb zelfs wifi in de woestijn.

De dag loopt op zijn einde en het wordt donker, ook daalt gelukkig de temperatuur iets maar niet veel. Gaia vraagt of ik mee wil sterrenkijken. Wist niet eens dat het hier kon, maar zeker ga ik mee. In de tuc tuc en naar de observatie plek. Het was zo magisch! Weet zelf niet veel over de sterren, maar kan enorm genieten als iemand er gepassioneerd over kan praten en laten zien. Voelde me weer een kind worden, omdat je door een telescoop zoveel meer kan zien dan je blote oog. Zo tof, echt! Bij terugkomst genieten van een stukje cake en heerlijke gesprekken! Toch tijd om te gaan slapen, want we moeten vroeg opstaan om de woestijn te bezoeken.

Vroeg opstaan is niet erg, gezien dat sinds ik in Colombia ben niet laten dan 7 uur in de ochtend wakker wordt. Ongeacht hoe laat ik in mijn bed lig. Nu hebben we bewust gekozen om vroeg te gaan, want dan is het wandelen hopelijk nog wat te doen in de warmte. We beginnen met de rode woestijn en de weg erna toe. Het is hier zo rustig en er zijn maar een maximum van 6 andere toeristen. Ultiem genieten dus en het is zo mooi. We kunnen onze wandeling beginnen en merk gelijk hoe warm het hier is. Er is een pad met gele paaltjes die we moeten volgen en toch krijgen we het voor elkaar om verkeerd te lopen. We waren zo leuk aan het kletsen dat we niet aan het opletten waren, maakt niet uit lopen we toch gewoon terug. We bleken niet ver af, maar het was wel grappig. Verdwalen in de woestijn is nooit een goed idee. Op naar de volgende plek waar je zoogdieren kunt bekijken. Leuk om te vinden als je genoeg fantasie hebt.

Nu is het tijd voor de grijze woestijn alleen zijn hier geen gele paaltjes. Deze zullen we dus op eigen gevoel moeten doen. Het pad is vanaf het begin een stuk meer uitdagender ook als je ziet dat er hier berg geiten rondlopen. Het is klimmen en klauteren en opzoek gaan naar een pad. Als je denkt dat iets een pad is merk je al snel dat dit niet het geval is. Toch hebben we de hele route zonder hulp gelopen en mooie plaatjes geschoten. Nu verlangen we naar niets anders dan een fruitsapje, dit hebben we ook echt verdiend na de wandelingen en hitte. We nemen het drankje mee naar de camping zodat we in de hangmat kunnen uitrusten. Besluit zelf om nog een nachtje extra te blijven, want de rust kan ik nu wel gebruiken en waardeer het uitzicht enorm. Gaia gaat door naar Cali waar ik vandaan kom met de nachtbus, maar hopelijk zien we elkaar weer in Ecuador! Zie er nu al naar uit!

Wanneer de avond valt begint het te regenen en besef ik des te meer dat we ontzettend geluk hebben gehad met sterren kijken. Wel is het altijd zo gezellig als je op bed ligt en het tikken van de regen hoort. Kan dan ook zo heerlijk slapen, toch word ik om twee uur wakker. Voel dat ik niet meer droog lig. Oh oh, de tent lekt een beetje. Nou ja klein beetje veel. Pak mijn backpack in en regenhoes erover heen om de schade te beperken. Draai mijn bed om en heb nu half droog bed, beter dan niets. Probeer nog een beetje te slapen, maar lukt toch niet erg. Ga maar opstaan en merk dat ik niet de enige ben die een slechte nacht heeft gehad in de tent. Gelukkig is de eigenaar coulant en bied zijn verontschuldigen aan en hoef niet te betalen voor de nacht. Het is jammer dat het gebeurd is, maar gebeurd is gebeurd. Op naar de collectivo om voor het eerst een dag bus te nemen naar de volgende bestemming.

Ilona

***************************************************************************************

The night bus, it remains a challenge in Colombia for me. Have a nice time in the terminal and can catch the bus that I had in mind. Fall asleep quickly, but wake up at a certain moment. Feel that we are no longer driving and that we are standing in the middle of the highway. Look around me and see that both drivers are no longer in place, this is weird. Look back and see through the back window that there is an ambulance and police with flashing lights behind the bus. OK, this is even more strange. Can not see what happened or find out what happened. Just know that after two hours we are going to drive again and we have a new driver. Not a problem for me, but because of his driving, I can not sleep well anymore. He wants to catch up on the lost time by driving in places where he can not drive at full speed. Result is continuous braking and again giving full throttle on a road with 80 curves, this is not really relaxed. Eventually arrive only 4 hours later than planned. Although I have to admit that I did not mind it so much now, because I found out that my collectivo that I need only leaves at 9 o’clock. Originally I would arrive at four o’clock in the night so this is better.

When I arrived at the collectivo I see Gaia sitting. At least now knows her name, when we see each other, we both know that we have seen each other before just not from where. While chatting, we discover that we have seen each other in San Gil and even played the games together. We had not spoken to each other then, but we are now catching up. She had not booked anything yet and she decides to come with me. Like it and after one and a half hour we arrive in Villavieja. We only have to walk 600 meters, so backpack on and go. Did I mention that we are going to the desert and that it is usually hot there? Can you tell it is very very hot. Upon arrival at the colorful campsite there is confusion. Have made a booking for 1 person and come up with 2. Explained and explained and eventually everything is clear. We will share a tent together and chill in the hammocks for now. It is far too hot to do anything more. Yet at a certain point it is time to have lunch and to score a fruit juice. After lunch, back to the shade and hammock. My favorite spot where you can find me a lot if you’re looking for me. Call with the people back home because you even have wifi in the desert.

The day is coming to an end and it is getting dark, and luckely the temperature drops a little, but not much. Gaia asks me if I want to stargazing. Did not even know that it could be done here, but I am in. In the tuc tuc and to the observation spot. It was so magical! Do not know much about the stars yourself, but can enjoy it immensely if someone can talk about it and show it passionately. I felt like a child again, because you can see so much more than your naked eye through a telescope. So cool, really! Upon returning, enjoyed a piece of cake and great conversations! Still time to go to sleep, because we have to get up early to visit the desert.

Getting up early is not a bad thing, considering that since I am in Colombia I am not awake later than 7 am in the morning. No matter what time I lie in my bed. Now we have deliberately chosen to go early, because then walking is hopefully doable in the heat. We start with the red desert and the road to it. It is so quiet here and there are only a maximum of 6 other tourists. Ultimate enjoyment and it is so beautiful. We can start our walk and notice how warm it is here. There is a path with yellow poles that we have to follow and yet we manage to go wrong. We were chatting so much that we were not paying attention. So we walk back and were not far off, but it was funny. Getting lost in the desert is never a good idea. On to the next place where you can view mammals. Nice to find if you have enough imagination.

Now it’s time for the gray desert, but there are no yellow poles here. We will therefore have to do this on our own. The path is a lot more challenging right from the start. There are even mountain goats walking around here. It is climbing and climbing and looking for a path. If you think that something is a path, you soon notice that this is not the case. Still, we walked the entire route without help and shot beautiful pictures. Now we long for nothing else but a fruit juice, we really deserve this after the walks and heat. We take the drink to the campsite so that we can rest in the hammock. Decide for myself to stay an extra night, because now I can use the peace and appreciate the view enormously. Gaia goes to Cali where I came, but hopefully we will see each other again in Ecuador! Look forward to it already!

When the evening falls, it starts to rain and I realize all the more that we had great luck watching the stars and the milky way. However, it is always so cozy when you are in bed and hear the rain tapping. Can sleep so well, yet I woke up at two o’clock. Feel that I am no longer dry. Oh oh, the tent is leaking a bit. Well a little bit much. Pack my backpack and put my rain cover over it to limit the damage. Turn my bed around and now I have a half dry bed, better than nothing. Try to sleep a bit, but it does not work out anyway. Just get up and notice that I am not the only one who has had a bad night in the tent. Fortunately, the owner is accommodating and apologizes and does not have to pay for the night. It is a pity that it happened, but happened. On to the collectivo for the first time to take a day bus to the next destination.

Ilona

Geef een reactie