Colombia – Salento

Vanuit Medellin hebben we de nachtbus genomen naar Salento, tenminste dat is de bedoeling. Alleen is het zo dat wanneer je de nachtbus neemt, je het laatste stukje via een andere bus of taxi. Deze nachtbus is eigenlijk heel erg luxe en heb gelukkig wel wat kunnen slapen. Het was niet optimaal en voel me voornamelijk brak, maar heb in ieder geval iets geslapen. Het is nooit te vergelijken met een bed natuurlijk, maar gewoonlijk kan ik overal wel slapen. We nemen een taxi voor het laatste stuk en komen we terecht in een enorm mooi hostel. Het uitzicht is echt enorm mooi (zie de foto op Instagram), je ziet de mist hangen in de bergtoppen. Deze plek bevalt me wel, ook is de temperatuur hier wat koeler. Het is niet koud, maar gewoon fijn als het zonnetje schijnt. We krijgen ons ontbijt met dit uitzicht, dus treffen wij het even. Na het ontbijt spot ik hangmatten, mijn favoriete hangplek. Het ligt zo relaxed en kan mezelf er helemaal in kruipen als een cocon. Al snel val ik hier in slaap, blijkbaar heb ik het nodig. De rest van de dag doen we gewoon rustig aan, we kunnen nog niet inchecken en we zijn allemaal een beetje moe nadat je toch te weinig slaapt in een nachtbus.

Toch staat er nog iets heel belangrijks op het programma, namelijk de voetbalwedstrijd van België, aangezien ik met twee Belgen in de groep reis, kom ik er niet onderuit. Nu vind ik het niet erg om naar voetbal te kijken, ben alleen niet zo fan van nationale teams. Toch is het een mooie wedstrijd om te zien en winnen ze ook, de jongens zijn tevreden en dat is zeker mooi meegenomen. Krijgen vervolgens een introductie in tejo, één van de nationale spelen van Colombia. Het is een sport waarbij je gewicht gooit naar een tejo bord en wanneer je goed hebt gegooid gaat er een explosief af. De beweging voelt als het gooien van een bowlingbal. Gooi alles in de strijd met als gevolg dat ik mensen raak als je achter me staat. Door de volle overgave komt mijn voetje omhoog en is het dus eigen risico als je achter me blijft staan als ik gooi! We speelden twee tegen twee en vormde dit samen met Niels. Het blijkt dat we een goed team zijn, want we hebben gewonnen! Het is een ontzettend leuk spel om te doen en zeg dit niet alleen omdat we gewonnen hebben!

Terug in het hostel kunnen we inchecken en kom ik op een kamer te slapen met alleen maar Fransen. Voelt net of ben ik weer terug in Mexico, wat is er an de hand? Het meest lastige van Fransen is wanneer ze geen Engels spreken, wat dus het geval is. Ach ik laat het maar voor wat het is, ben alleen maar op de kamer om te douchen en te slapen. Voordat het tijd is om te slapen, nemen we nog een salsa les die hier in het hostel wordt aangeboden. Leuk om weer even een les te volgen en leer nieuwe bewegingen samen met mijn nieuwe danspartner in crime Niels.

De volgende dag eet ik mijn ontbijt met wederom het fantastische uitzicht nadat ik heerlijk geslapen heb en hoor ik wat de plannen zijn voor vandaag. Een ritje te paard door dit mooie natuurgebied waar we ons bevinden. Ben niet gelijk helemaal enthousiast, want weet nog hoeveel last ik had van mijn kont in Cuba. Toch ga ik het gewoon doen, want ben nu getraind en weet wat ik kan verwachten. Nou, ik kan je vertellen had dit echt niet willen missen, nu waren de zadels ook zoveel beter dus heb weinig tot geen spierpijn gehad. Alleen was het begin van onze tocht nogal discutabel, onze begeleider hielp ons op de paarden en wilde vervolgens zelf opstappen om zelf zeer snel op de grond te belanden…. Oeps… dit beloofd wat. De route is nogal uitdagend voor de paarden, het zijn smalle paden bedekt met allemaal stenen. Vind het eigenlijk zielig voor de paarden, want ze moeten hard werken. Af en toe is het ook nog steil, om het nog uitdagender te maken. De route is wel echt ontzettend mooi en wordt een met mijn paard en ben helemaal zen. Ga mee in het ritme van de stappen en praat zachtjes hem door het pad heen. Genieten met een hoofdletter G. Dan begint het te regenen en eigenlijk vind ik dit niet erg, want dit creeërt een bijzondere sfeer. Gelukkig hebben we wel regenjassen, want het komt wel echt met bakken uit de lucht. We hebben een tussenstop bij een klein hutje op de hei, gelukkig heeft deze meneer vuur op staan voor eten. Kan lekker opwarmen en genieten van de warmte, net zoals ik dat thuis ook altijd deed in de winter voor de open haard. Het klaart op en we mogen naar de waterval, wat uiteindelijk het doel was. De waterval zelf viel me een beetje tegen, maar dat komt omdat ik meer plezier beleefde aan de rit ernaae toe. Toch blijft het een mooi natuurfenomeen. We maken ons klaar voor de terugrit en raak met mijn paard in galop. Goh nu merk ik pas waarom ik dit vroeger zo vaak heb gedaan. Het is fantastich, de bewegingen en de omgeving!

Bij terugkomst in het hostel is het tijd om even te relaxen en gaan Louise en Olivier zich voorbereiden op de karaoke. Dit laat ik aan me voorbij gaan, zingen is niet een van mijn kwaliteiten als zou ik het wel willen. Heb enorm genoten van het zingen en had zelfs kippenvel. Toch gaat deze avond vroeg voor mij eindigen. Wil goed uitgerust zijn voor de wandeling van morgen, want ervaar dit altijd erg intensief.

Heb gelukkig een goede nacht achter de rug en zie uit naar de wandeling. Het is een wandeling door de Valle del Cocora, waar je 60 meter hoge palmbomen kunt bekijken. Jullie weten inmiddels hoe gek ik ben op palmbonen, dus dit is echt iets voor mij. Deze wandeling ga ik samen met Niels en onze nieuwe vrienden Edu en Inge lopen. Het eerste deel van de wandeling gaat naar de kolibrieboerderij, het dier waar Colombia bekend om staat. Het gaat vrijwel gelijk steil omhoog en Niels praat me er rustig door heen. Heb het af toe best wel zwaar, maar er wordt goed op me gelet. Zie dit maar als voorbereiding en training op wat er nog komen gaat. Bij de boerderij zijn er veel verschillende soorten kolibries te vinden, gaaf om te zien. Hier hebben we okk een heerlijke lunch, wel verdiend ook. We kletsen lekker verder voordat we beginnen aan het tweede deel van de wandeling. Hier zie ik het meeste naar uit, namelijk de palmbomen! Zie alleen het weer wel een beetje betrekken en er volgen druppels. Toch heb ik nog steeds hoop dat we ze gaan zien. Bij de bomen aangekomen zijn de meeste gehuld in dichte mist, maar vind dit eigenlijk wel heel erg magisch en mystiek. Heb zo genoten om er tussen te lopen, plus dat je op het ene moment 6 kunt zien en drie tellen later zijn het er nog maar 3 door de dichte mist. Al snel komt de regen met bakken uit de lucht en dat is wel een beetje jammer, we lopen maar snel door naar het einde. We hebben het gehaald! Ben enorm trots op ons en zie nu al uit naar een lekkere warme douche. Voordat het zover is, trakteren we onszelf op een lekkere warme drank en een taartje, gewoon omdat het kan!

Tijdens de wandeling kwam ik er eigenlijk achter dat er meer is tussen Niels en mij. Er was spanning vanaf het begin, alleen vang ik deze signalen niet zo snel op. We zijn enorm naar elkaar toegegroeid de afgelopen tijd en het voelt enorm goed!

Deze plek is echt een van highlights tot nu toe, merk dat ik enorm aan het genieten ben wanneer ik de natuur kan zien en binnen handbereik is. Steden zijn mooi om te bezien, maar niet voor mij om lang te blijven hangen. Hier werd een lange en zware hike beloond met palmbomen, wat wil je nog meer?

Ilona

***************************************************************************************

From Medellin we took the night bus to Salento, at least that is the intention. During the night you need to take another bus or taxi to arrive completely. This night bus is actually very luxurious and luckily I had some sleep. It was not optimal and I felt mainly tired, but at least I slept a bit. It is never comparable to a bed, ofcourse, but usually I can sleep anywhere. We take a taxi for the last part and we end up in a very nice hostel. The view is really beautiful (see the photo on Instagram), you can see the fog hanging in the mountain peaks. I like this place, also the temperature here is cooler. It is not too cold, but just fine when the sun shines. We have our breakfast with this view, amazing! After breakfast I spot hammocks, my favorite hangout. It is so relaxed and can crawl into it like a cocoon. Soon I fall asleep here, apparently I need it. The rest of the day we just take it easy, we can not check in yet and we are all a little tired after sleeping too little in a night bus.
Yet there is something very important to do, namely the football match of Belgium, since I travel with two Belgians in the group, it’s hard to miss. Now I do not mind watching football, I am just not a big fan of national teams. Yet it is a nice game to see and they win, the boys are satisfied and that is certainly nice. Then we get an introduction in tejo, one of the national games of Colombia. It is a sport where you throw weight to a tejo board and when it’s done properly an explosive goes off. The movement feels like throwing a bowling ball. Throw everything into battle with the result that I touch people when you stand behind me. Through the full surrender, my foot rises and is therefore it’s at your own risk if you stand behind me when I throw! We played two against two and formed this together with Niels. It turns out that we are a good team, because we won! It is an incredibly fun game to do and do not just say this because we won!
Back at the hostel we can check in and I will sleep in a room with only French. Feels like I’m back in Mexico, what’s going on? The most difficult thing about French people is when they do not speak English, which is the case. Ah, I’ll leave it for what it is, just be in the room to take a shower and sleep. Before it’s time to sleep, we take a salsa lesson that is offered here in the hostel. Nice to take a lesson again and learn new movements together with my new dance partner in crime Niels.
The next day I eat my breakfast with again the fantastic view after I have slept well and I hear what the plans are for today. A horseback ride through this beautiful nature reserve where we find ourselves. Not completely enthusiastic from the beginning, because I remember how much trouble I had with my ass in Cuba. Yet I’m just going to do it, because I’m now trained and know what to expect. Well, I can tell you I really did not want to miss it, now the saddles were so much better so I had little to no muscle pain. Only the beginning of our trip was rather debatable, our supervisor helped us on the horses and then wanted to get on his own but landed very quickly on the ground… Oops … this promises something. The route is quite challenging for the horses, the paths are narrow and covered with stones. Find it really sad for the horses, because they have to work hard. Occasionally it is also steep, to make it even more challenging. The route is really beautiful and becomes one with my horse and I am completely zen. Join the rhythm of the steps and talk him gently through the path. Enjoying with a capital E. Then it starts to rain and I do not really mind, because it creates a special atmosphere. We do have raincoats, because its pouring. We have a stopover at a small hut in the middle of nowhere, this gentleman has a fire for food. Can warm up and enjoy the warmth, just like I always did at home in the winter in front of the fireplace. It clears up and we can go to the waterfall, which was ultimately the goal. The waterfall itself was a bit disappointing, because I enjoyed the ride more then the waterfall. Yet it remains a beautiful natural phenomenon. We get ready for the ride back and hit gallop with my horse. Gosh now I remember why I have done it so many times before. It is fantastic, the movements and the environment!
When returning to the hostel it’s time to relax and for Louise and Olivier to prepare for the karaoke. I let this pass, singing is not one of my qualities alough I want to. Really enjoyed the singing and even had goose bumps. Yet this evening will end early for me. Want to be well rested for tomorrow’s walk, because self knowlwdge thought me that walks are intense for me.
Had a good night and am looking forward to the walk. It is a walk through the Valle del Cocora, where you can view 60 meters high palm trees. You already know how crazy I am on palmtrees, so this is really something for me. Together  with Niels and our new friends Edu and Inge we will do this walk. The first part of the walk goes to the hummingbird farm, the animal that Colombia is known for. It goes almost straight up and Niels talks me through it gently. It’s pretty tough, but I am being well taken care of. Think of this as preparation and training on what is coming. At the farm there are many different species of hummingbirds, cool to see. Here we have a delicious lunch, well deserved. We continue to chat before we start the second part of the walk. This is what I look forward to most, namely the palm trees! See only the weather a bit changig and feel the first drops of rain. Still, I hope that we will see them. When we arrive at the trees, most of them are shrouded in dense fog, but this is actually very magical and mystical. Enjoyed it so much to walk in between them. Plus that you can see 6 at one moment and three seconds later it is only 3 because of the dense fog. Soon the heavy rain comes and that is a bit of a shame, we walk quickly to the end. We made it! Am very proud of us and already look forward to a nice hot shower. Before we get there, we treat ourselves to a nice hot drink and a cake, just because it’s possible!
During the walk I actually found out that there is more between Niels and me. There was tension from the beginning, only I do not catch these signals so quickly. We have grown enormously towards each other lately and it feels very good!
This place is really one of highlights so far, I notice that I am enjoying it a lot when I can see nature and it is within reach. Cities are beautiful to look at, but not for too long. Here was a long and heavy hike rewarded with palm trees, what more can you wish for?
Ilona

Geef een reactie