Colombia – Medellin

Colombia, ja dit land stond niet in mijn planning. Toch stiekem wel erg hoog op mijn verlanglijstje. Zoals jullie al weten had ik nog een maand “over” om te besteden binnen de grenzen van dit continent. Eerst dacht dat het beter was om een reisgenoot te vinden vantevoren, dit is misgelopen door omstandigheden en kan en hoef ik hier niet op te wachten. Kortom tijd om zelf actie te ondernemen en te beslissen wat ik wil. Na wat gesproken te hebben met anderen in mijn hostel in Mexico City, besloten om een ticket te boeken. Voor over morgen wel te verstaan. Kan ik niet meer terug en is het vooruitkijken naar een nieuw avontuur. Om eerlijk te zijn was ik wel even klaar met Mexico, de smog zorgde dat mijn gezondheid achteruit ging. Had even niet de juiste mensen om me heen en dus tijd om verder te gaan.

Mijn vlucht naar Bogota is 2 uur ’s nachts en dus vertrek ik rond 10 uur ’s avonds met de bus naar het vliegveld. Heb me nog nooit zo ongelukkig gevoeld op een vliegveld. Mijn vlucht stond niet op de borden, de maatschappij had geen naam binnen de terminal. Oftewel ik ga maar eens beginnen met vragen en ze sturen me allemaal de tegenovergestelde richting op. Dit is echt te stom voor woorden, uiteindelijk toch nog mijn incheckbalie gevonden. Ben erg opgelucht en blij dat ik op tijd ben vertrokken. Daarna gebeurde er nog wat raars, want heb geen exit stempel van Mexico gekregen. Dit was niet nodig volgens de immigratie, maar heb dit nog nooit meegemaakt. Weet dus niet of ik ooit nog Mexico in kom, maar dat is voor latere zorg. De vlucht zelf verloopt prima, heb gelukkig wat kunnen slapen. Mijn tweede vlucht van Bogota naar Medellin verloopt goed, maar heb wel een opmerkelijk fenomeen ontdekt. Mijn backpack woog in Mexico City 16 kilo en toen ik diezelfde backpack liet wegen in Bogota gaf hij 19 aan. Nu weet ik dat er veel mee wordt gesjoemeld, maar dit was wel heel erg. Bij aankomst heb ik twee Belgen aangesproken, want ik hoorde semi mijn eigen taal. Vroeg aan Niels en Olivier of we een taxi konden delen en dat was geen probleem. We moesten alleen nog even wachten op de Canadese Louise, nou geen enkel probleem. Toeval of niet maar ons hostel/hotel ligt in dezelfde straat. We besluiten om die avond een hapje te eten, het klikt goed en besluiten dan om met zijn vieren verder te reizen.

Volgende dag starten we met een goed ontbijt en ik kan mijn geluk niet op. Overal staan er groenten en heerlijke sapjes op het menu. Kan weer even mijn vitamientjes aanvullen. Wel gaan we vervolgens snel de metro pakken, we willen namelijk naar Commune 13 om daar een graffiti tour te volgen. Dit is het gebied waar veel is gebeurd omtrent alle drugs en alles wat het gevolg hiervan is. Medellin is namelijk de stad van Pablo Escobar. Bij het begin van de tour wordt ons verteld dat het onrustig is in de wijk en dat er veel politie op straat is. Het is aan ons om of we nog willen mee willen of dat we terug willen. Besluiten om allemaal mee te gaan, maar je merkt een gespannen sfeer. De tour is wel goed opgezet, onze verhalenverteller doet het goed ondanks dat hij niet in de buurt is opgegroeid. Je krijgt een besef van de historie en wat hier allemaal gebeurd is. De huidige bewoners doen enorm hun best om beter te worden en het verleden achter zich te laten. Mooi om te zien hoe ze hun creativiteit gebruiken om deze hoop uit te beelden door middel van grafitti. De foto hierboven is hier gemaakt, deze jongen is aan het vliegeren wat voor mij echt symbolisch staat voor waar de buurt nu voor staat!

Ook heb ik mijn tijd in Medellin gebruikt om even alles te laten bezinken en het schrijven van mijn blogs. Het komt soms voor dat je wel wilt schrijven, maar dat het er even niet uit komt. Nu zat ik in Medellin in een flow en kon ik even de tijd nemen om in mijn creatieve bubbel te gaan zitten. Dan gaat alles vanzelf en is ook het plezier terug. Begrijp me niet verkeerd ik vind het heerlijk om te schrijven, alleen neemt het wel veel tijd in beslag. Toch zal ik het blijven doen zolang het plezier er is en ik jullie de kans geef om er toch een klein beetje bij te zijn.

Deze dag heb ik afgesloten met heel veel dansen. We zijn met z’n vieren naar veel verschillende clubs en bar geweest, eerst maar even opwarmen met regeaton. Elke club waar we vervolgens kwamen werd de muziek steeds beter. Ook wordt mijn big smile steeds groter, want ben dol op dansen en goede muziek. De laatste bar waar we terecht komen is een salsa bar gevuld met lokalen. Door onze open houding en gewoon dansen beland ik uiteindelijk in de armen van een Colombiaan. Even een dansje gedaan en genoten van dit nieuwe ritme. Deze avond heb ik ook salsa geoefend met Niels, ondanks dat hij aangaf dat hij het niet kon ben ik het hier niet mee eens!

Deze stad heeft me wel verrast op meerdere fronten. Hoe erg drugs ook dit land verwoest heeft als je ’s avonds rond loopt dan wordt het je om de haverklap aangeboden. Heel tegenstrijdig voelt dit aan, en wordt de verschillen in generaties zichtbaar ten opzichte van het gehele drugs gebeuren. Ook is deze stad enorm modern en zijn ze trots op de metro, deze staat symbool voor hoop. Alle wagons zien er spik splinter nieuw uit en geen spoor van vandalisme wat je wel in Nederland ziet. Ook valt het gelijk op hoe warm en behulpzaam de Colombianen zijn. Dit beloofd wat voor de komende tijd!

Ilona

**************************************************************************************

Colombia, yes, this country was not in my planning. Yet secretly very high on my wish list. As you already know, I had one month “left” to spend within the borders of this continent. First thought it was better to find a travel companion in advance, this has been missed due to circumstances, so I do not have to wait for this. In short, time to take action and decide what I want. After having spoken to others in my hostel in Mexico City, I decided to book a ticket. For tomorrow to understand. I can not go back and its looking forward to a new adventure. To be honest, I was done with Mexico, the smog caused my health to deteriorate. Did not have the right people around me and therefore time to move on.

My flight to Bogota is at 2 o’clock at night, so I leave at 10 o’clock in the evening by bus to the airport. Never felt so unhappy at an airport. My flight was not on the signs, the company had no name within the terminal. In other words, I am going to start with asking for directions and they all send me in the opposite direction. This is really too stupid for words, eventually found my check-in desk. Am very relieved and happy that I left on time. Then this strange thing happened, did not received an exit stamp. Immigration told me it was not necessary, but I have never experienced this before. So do not know if I will ever be able to enter Mexico, but that is for later care. The flight itself is going well, luckily I could sleep a bit. My second flight from Bogota to Medellin is going well, but I have discovered a remarkable phenomenon. My backpack weighed 16 kilos in Mexico City and when I weighed the same backpack in Bogota, he gave 19. Now I know that a lot is being fiddled with, but this was very bad. On arrival I approached two Belgians, because I heard kind of my own language. Asked Niels and Olivier if we could share a taxi and that was no problem. We just had to wait for Louise from Canada, not a problem. Coincidence or not but our hostel/hotel is located on the same street. We decide to have a bite to eat that night and from then on we continued traveling together.
Next day we start with a good breakfast and I can not finish my luck. Everywhere there are vegetables and delicious juices on the menu. Now I able to regain my vitamins. We finish quickly in order to take the metro, because we want to go to Commune 13 to follow a graffiti tour. This is the area where a lot has happened with regard to all drugs and the rest of what is due to it. Medellin is in fact the city of Pablo Escobar. At the beginning of the tour we are told that it is restless in the neighborhood and that there is a lot of police on the street. It is up to us whether we want to walk or want to return. Everyone decides to go, but you can sense a tense atmosphere. The tour is well organized, our storyteller does well despite not having grown up in the neighborhood. You get a sense of history and what has happened here. The current residents are working hard to make the area bettet and to leave the past behind. Nice to see how they use their creativity to represent this hope. The picture above is taken there, this boy is flying with a kite, which for me the most symbolic picture I could imagine.
Used my time in Medellin to let everything sink in and write my blogs. It sometimes happens that you want to write, but that it will not work out for a while. Now I was in a flow in Medellin and I could take the time to sit in my creative bubble. Then everything goes automatically and the pleasure is also back. Do not get me wrong I love to write, but it takes a lot of time. Still, I will continue to do so as long as the fun is there and I am giving you the chance to be on the same adventure as me.
Ended this day with a lot of dancing. We went to many different clubs and bars with the four of us, first warm up with regeaton. Every club where we subsequently came, the music became better and better. My big smile is also getting bigger, because I love dancing and good music. The last bar where we end up is a salsa bar filled with locals. Through our open attitude and just dancing, I end up in the arms of a Colombian. Just one dance and enjoyed this new rhythm. This night I also practised salsa with Niels, altough he said he couldn´t dance, I don´t agree with that!

This city has surprised me quite on multiple fronts. No matter how much drugs this country has devastated when you walk around in the evening, you will be offered it at any time. This city is also very modern and they are proud of the metro, which symbolizes hope. All wagons look brand new and no trace of vandalism unlike the things you see in the Netherlands. It is also remarkable how  warm and helpful the Colombians are. This promises something for the coming time!
Ilona

Geef een reactie