Mexico – Bacalar

Na twee weken in Tulum te zijn geweest zie ik er weer naar uit om op pad te gaan. Terug in het ritme van inpakken, reizen, aankomen, uitpakken, verkennen en uiteindelijk weer vanaf het begin beginnen. Bacalar is de volgende bestemming van Hela en mij, waar het meer van zeven verschillende kleuren blauw is te zien. Deze zeven verschillende kleuren blauw zijn zichtbaar door de diepteverschillen in het meer. Na wat onderzoek besluiten we om met de collectivo te gaan in plaats van de bus. Dit is namelijk goedkoper en is meer avontuurlijker. Wel hebben we een overstap in een tussenliggende stad. Klinkt simpel tenzij iedereen die je vraagt je de tegenovergestelde richting op stuurt. Uiteindelijk hebben we de vertrekplek gevonden en kunnen we weer verder. Bij aankomst lopen we een klein stukje en komen we aan op de camping. Camping, hoor ik jullie denken, ja een camping. Er staan acht twee persoons tenten op beton en in Mexico noemen ze dit een camping. Gelukkig wel met onze eigen ventilator. De eigenaar is enorm vriendelijk en geeft ons goeie tips. Na aankomst vertrekken we gelijk naar het meer om de zonsondergang te bekijken. Je kan nu al de verschillende kleuren blauw zien, ben nu al benieuwd naar morgen. Het vinden van een plek om te eten is hier niet makkelijk, het plekje is enorm klein en eigenlijk hebben ze allemaal hetzelfde: Pizza, pasta of Mexicaans tegen enorm hoge prijzen. Heel jammer, maar we hebben gelukkig wel lekker gegeten.

Voor Hela is het de eerste keer dat ze gaat kamperen, dus ben erg benieuwd hoe ze heeft geslapen. Het was enorm heet in de tent en je kan niet anders dan vroeg opstaan. Dit hebben we ook gedaan om de zonsopgang te bekijken. We voelden ons beiden brak na zo’n kort nachtje. Het was wel een beetje bewolkt, maar wel enorm de moeite waard. Ben nog even gaan liggen, want voelde me niet lekker. Na het ontbijt is het tijd om met de boot op pad te gaan. Je hebt verschillende opties voor het bekijken van het meer door onder andere te suppen, kajakken of de boot te nemen. De laatste optie werd ons aangeraden, omdat je anders veel tijd en energie kwijt bent in de hitte om hetzelfde resultaat te kunnen zien. De boot brengt ons naar plekken waar je echt het kleurverschil kunt zien, gewoon gitzwart naast helder blauw. We mochten zelfs zwemmen in het gitzwarte water, anders dan het iets kouder is, is er geen verschil. Uiteindelijk hebben we bij pirate bay voor lange tijd mogen zwemmen. Het water is zo helder en licht blauw. Toch ook nog een beetje warm ondanks de bewolking. Terug naar ons hostel, even rustig aan doen.

Tegen de avond gaan we samen met twee Franse mannen uit eten. Natuurlijk zijn het Fransen, durf al bijna niet meer te vragen waar iemand vandaan komt. Hela kan namelijk Frans spreken omdat het naast Tunesisch een van de voertalen is. Het gevolg is dat het hele gesprek in het Frans wordt gedaan en ik er naast loop. Het irritante is dat ik inmiddels wel alles begrijp maar terugspreken lukt niet. Alleen ligt mijn focus op het leren van Spaans en niet op Frans, dus ja dit maakt het ingewikkeld. Na wat te hebben om gelopen gaan we uiteindelijk ergens eten. Inmiddels heb ik koorts en voel me steeds slechter. Wel vind ik dat ik van mezelf moet eten dus dat doe ik dan ook maar. We krijgen een welkomstdrankje, voor mij een mojito zonder alcohol gelukkig. Het etentje verloopt verder nogal onrustig. Ze hebben bepaalde dingen niet die wel op de kaart staan en ga zo maar door. Uiteindelijk heeft iedereen gekozen en word het eten geserveerd. De andere drie hebben hetzelfde besteld en zijn niet te spreken over wat ze krijgen. Heb zelf wat anders en vind er een zwarte haar in. Oftewel het feest is compleet en is het tijd voor de rekening. Nu pas komt de rest erachter dat ze een hun hoofdingrediënt niet in hun eten hebben gehad. Tijd voor Hela om helemaal los te gaan, de ober weet niet waar hij het zoeken moet. Hij krijgt de volle laag en haalt de manager. Die begint vervolgens de vraag te stellen waar ze vandaan komt, wat totaal niet van belang is. Het gaat om de kwaliteit van het eten en de geboden service. Uiteindelijk heeft Hela het voor elkaar gekregen om korting te regelen. Hela bedankt en wij zijn weer een avontuur rijker.

De volgende ochtend kon ik niet opstaan voor de zonsopgang. Opstaan gaat moeizaam, heb enorm veel koorts maar we moeten door. Met horten en stoten neem ik mijn ontbijt en voel me al iets beter. Blijf goed water drinken en dit heeft gewoon tijd nodig. Wel is het tijd om te gaan en we regelen een lift naar het station. Ben nu niet in staat om te wandelen in de hitte met een zware backpack. Gelukkig zijn er ook genoeg lieve Mexicanen die voor ons zorgen. Gelukkig vertrekt onze bus op tijd en hoop ik dat ik snel opknap.

Ilona

***********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

After being in Tulum for two weeks, I look forward to get back on the road. Back in the rhythm of packing, traveling, arriving, unpacking, exploring and eventually starting all over again. Bacalar is the next destination of Hela and me, where the lake of seven different colors of blue can be found. These seven different colors of blue are visible through the different depths in the lake. After some research we decided to go with the collectivo instead of the bus. This is cheaper and is more adventurous. We do, however, have a transfer in a city. Sounds simple unless everyone who you ask sends you in the opposite direction. Eventually we found the starting point and we can continue. Upon arrival we walk a short distance and arrive at the campsite. Campsite, I hear you think, yes a campsite. There are eight two-persons tents on concrete and in Mexico they call this a campsite. Fortunately, with our own fan. The owner is very friendly and gives us good tips. After arrival we leave immediately to the lake to view the sunset. You can already see the different colors of blue, am already curious about tomorrow. Finding a place to eat is not easy here, the place is very small and they all have the same thing: Pizza, pasta or Mexican with very high prices. Very unfortunate, but atleast we had good food.

It’s the first time for Hela to camping, so I’m very curious how she slept. It was hot in the tent and you can not help but get up early. We also did, to view the sunrise. We both felt bad after such a short night. It was a bit cloudy, but it was really worth it. I just lay down again, because I don’t feel well. After breakfast it is time to go on the boat. You have several options for viewing the lake through supping, kayaking or taking the boat. The last option was recommended to us, because otherwise you will have to spend a lot of time and energy in the heat to see the same result. The boat takes us to places where you can really see the color difference, having black next to clear blue. It’s so strange. We could even swim in the black water, other then it was slightly colder, there is no difference. Eventually we were allowed to swim at pirate bay for a long time. The water is so clear and light blue. Still a bit warm despite the clouds. Back to our hostel, I am taking it easy.

At night we go out to eat together with two French men. Of course, it is French, dare no longer to ask where someone comes from. Hela can speak French because it is one of the official languages ​​next to Tunisian. The result is that the whole conversation is done in French and I walk next to it. The annoying thing is that I understand everything now, but I can not speak back. Only my focus is on learning Spanish and not French, so yes this makes things complicated. After having walked around, we end up eating somewhere. Meanwhile I have a fever and I feel worse and worse. Do think that it’s best thing to eat, so I’ll do that. We got a welcome drink, for me a mojito without alcohol. The dinner is not going quite well. They do not have certain things that are on the card and so on. In the end everyone has chosen and the food is served. The other three have ordered the same and are not happy with what they get. Have something else and find a black hair. In other words, the party is complete and it’s time for the bill. Only then does the rest discovers that they did not have the main ingredient in their dish. Time for Hela to go completely loose, the waiter does not know where to look. He gets all the dirt over him and gets the manager. The managers starts by asking the question where Hela is from, which is totally irrelevant. It is about the quality of the food and the service offered. Eventually Hela managed to arrange a discount. Hela thanks and we are again an adventure richer.

The next morning I could not get up for the sunrise. Standing up is difficult, I have a high fever but we have to go. Take in my breakfast slowely and start to feel a little better. Keep drinking water well and this just needs time. However, it is time to go and we arrange a lift to the station. Currently unable to walk in the heat with a heavy backpack. Fortunately, there are also enough kind Mexicans who take care of us. Our bus leaves on time and I hope that I recover quickly.

Ilona

Geef een reactie