Cuba – Holguín

Gelukkig ben ik enorm vroeg op het station, want wederom is het bloedje heet. Het is bijna niet voor te stellen hoeveel je hier kan zweten en hoe warm het is. Jammer genoeg heeft mijn bus vertraging, maar er is gelukkig schaduw en in principe heb ik alle tijd. Mijn aankomst in Holguín is twee uur later dan gepland, maar gelukkig is mijn casa dichtbij. Word warm ontvangen door de gastvrouw en samen eten we een hapje, heb namelijk geen energie meer om de stad in te gaan. Denk dat vandaag een geluksdag is, want ze heerlijk Cubaans gekookt. Ze heeft zelfs bakbananen, hier kan ik toch zo van smullen! Met behulp van Engels en Spaans kunnen we gelukkig goed met elkaar communiceren.

De tijd in deze stad is beperkt, dus sta vroeg op om deze stad te ontdekken. Er zijn allerlei mogelijkheden voor het strand, maar kies nu bewust om de stad te zien omdat op het strand liggen altijd nog kan. Zoals gewoonlijk ga ik op mijn slippertjes op stap en kijk wel waar ik uitkom. De GPS werkt hier niet en dat ligt waarschijnlijk aan het land, dus zal moeten vertrouwen op mijn eigen richtingsgevoel of gewoon iemand vragen. Eerst loop ik gewoon lekker rond om alle indrukken even een plaats te geven en ga dan rustig op een bankje zitten in een park. Eerst om even af te koelen, maar tegelijkertijd ook te kijken naar de mensen om me heen.

Er is veel te zien en kom er al snel achter dat deze stad weinig toeristen verwelkomen. Voor mij is dit alleen maar positief, want dit geeft me meer inzicht in het echte Cubaanse leven. De stad staat bekend om zijn vele en verschillende parken. Van groene tot kunstparken. Ook zijn er speelpleinen voor de kinderen en hier was ik helemaal weg van. Bij toeval kwam ik dit park tegen waar de kinderen tegen betaling een rondje kunnen maken in een speelgoedauto op accu. Ze zijn vergelijkbaar met een skelter alleen dan met aandrijving. Zo gaaf om te zien door zo’n kleine handeling de kinderen een glimlach krijgen van oor tot oor! Hartverwarmend.

Bij thuiskomst heb ik veel gesproken met mijn host, om haar beter te leren kennen maar ook mijn nieuwsgierigheid naar het echte leven in Cuba.

Het is een korte nacht geworden door al ons geklets, maar dat geeft niet slapen kan ik mooi doen in de bus die me naar de volgende bestemming brengt.

Ilona

************************************************************************************

 

Luckily I arrived extremely early to the busstation, because as usual it’s extremely hot. It’s hard to imagine the heat and the amount of sweat if you’re not here. It’s a pity my bus is delayed, but luckily there is shade and to be honest I have the time. Arriving at Holguín two hours later then planned, the casa is quite near luckily. My host gave me a warm welcome and we had dinner together. Didn’t have the energy to go into the city now, but I guess it was my lucky day she had a really nice Cuban dinner prepared. She even had plantain, my favourite! With both English and Spanish we managed to make a conversation luckily.

Do not have a lot of time to spend here, so I get up early to take a look. There are many possibilities to go to the beach, but I rather go into town now because swimming is something you can always do. As usual I walk on my flipflops and will see where I end up. The GPS doesn’t work here, which is normal for here. So I just need to trust my own gut feeling or ask a question to get somewhere.
Firstly I just walk around to dive into the atmosphere and to give all the impressions a place. Next is to find a bench to sit on in a park to cool off and to watch the people. There is a lot to see, because I quickly realized that this city does not receive a lot of tourist. Which to me is a good thing, because it shows a part of the real Cuban life.
The city itself is famous for having that many and so different parks. From green parks to art parks. There were also parks for kids which was amazing. By accident I came across a park where the kids against payment can make a ride in a toy car. It’s electric and comparable to what where are used to. It is so great to see kids smile from ear to ear for that small of a gesture. Priceless!
When I arrived back home I spend a lot of time talking with my host. To get to know her and my curiosity of the real life in Cuba.
It turned out to be a short night, because we kept on talking and talking. It’s OK though, because I can sleep at the bus who will take me to the next destination!

Geef een reactie