Mae Sot & Myanmar

For the English version, please see below.

Myanmar, hoe nu dit? Het plan was om de kerstdagen en oud en nieuw in Laos te vieren. Plannen zijn er om gewijzigd te worden. Laat ik beginnen bij het begin.

Het begon allemaal met een Facebook post van Roy over het rijden van de Mae Hon Son loop met de auto. Hier had ik wel oren naar, omdat ik het Thaise verkeer niet vertrouw op de scooter. We zijn een hapje gaan eten om elkaar te leren kennen en te sparren. Er was een klik en aan het einde van de avond hadden we het idee om naar Myanmar te gaan aangezien we toch zo dichtbij de grens zitten. Dit was niet iets wat voor ons beiden op de planning lag, maar het beloofde wel een heel avontuur te worden. Eerst maar even een nachtje over slapen voordat we het definitief maken. De volgende dag was ik al overtuigd en had zin in dit nieuwe avontuur. Uiteindelijk het besluit genomen dat we onder voorbehoud van visum naar Myanmar gaan. Het krijgen van het visum ging heel snel en toen was het definitief, we gaan Myanmar ontdekken in ongeveer twee weken.

Myanmar is wel een ander land dan Thailand wanneer het komt op reizen en veiligheid. De huidige situatie gaan we zeker niet negeren en we houden alle informatie van het Ministerie goed in de gaten. Sommige delen van het land zijn sowieso al niet toegankelijk voor toeristen, dus al zouden we willen dan mag het niet. We verkiezen veiligheid boven alles. En we gaan zeker niet de stekker uit de geluidsinstallatie halen.

Nu terug naar Mae Sot, hoe zijn we hier terecht gekomen? Bij het plannen van de trip, kwamen we erachter dat we hier de grens over kunnen. We besloten twee nachten hier te boeken, zodat we deze stad kunnen verkennen en Chiang Mai achter ons kunnen laten. De bus met verschillende stops (waaronder politie controle) doet er vijf en een half uur over om je er te brengen. Tenminste volgens het boekje, want in werkelijkheid is het twee uren langer, inmiddels ben ik al wat gewend dus ik kijk er niet meer van op.

Bij aankomst blijkt dat de accommodatie op vijf kilometer afstand is en dus niet te lopen is (wat niet kan, maar met backpack in de hitte is het toch iets minder). De goedkoopste accomodatie die te vinden was, is een compleet huis voor vijf euro per nacht, nou doe mij die maar. Hop in de taxi, waar de chauffeur een gitaar bij zich heeft. Nu verwacht ik helemaal een serenade… vrij snel blijkt dat dit niet gaat gebeuren. De rit duurt maar en duurt maar, volgens maps.me gaan we nog steeds goed. De chauffeur zelf begint ook te twijfelen, weet je zeker dat je hier moet zijn? Ja is het antwoord wat gegeven moet worden. Blijkt dat het huis is gesitueerd naast de vuilnisbelt, gezellig! Is er in ieder geval sprake van achtergrond muziek…
Bij check in zijn er een aantal dingen die niet overeen komen. Het aantal kamers, keuken en fietsen. Het wordt allemaal geregeld en er is volledige toegang in het huis en scooter omdat de fietsen niet beschikbaar waren. Mijn nieuwe speeltje is het elektrische hek met afstandsbediening. Al met al een heel bijzonder huis op een nog bijzondere plek.

Deze stad heeft verschillende gezichten ben ik al wel achter. Vanuit de bus zie je veel grote huizen en auto’s, kom je in het centrum dan zie je toch meer armoede en minder nette huizen. Het is een grens stad, waardoor er heel veel diversiteit is onder de mensen. Ook zijn er weinig tot geen toeristen, wat ons betreft een goed teken. Hoe meer moeite jezelf doet om contact te maken met de mensen, des te sneller beginnen ze te lachen en willen ze graag met je praten. Het is een fijne atmosfeer.

De omgeving van de stad is erg mooi en binnen een paar minuten zit je in de bergen met de scooter. We hebben zelfs tempels onderweg bezocht, waar we waarschijnllijk de eerste toeristen waren. Een drankje gedaan bij het mooiste uitzicht van vandaag (zie de foto hierboven). Het is fijn om even in de natuur te zijn in plaats van in de stad. Conclusie we hebben niet alleen de stad verkend, maar ook de omgeving en het is er fijn.

Nu op weg naar Myanmar. De keus in accomodatie is beperkt voor ons als buitenlanders. Het blijkt dat als je een vergunning nodig hebt om buitenlanders onderdak te bieden, dit verklaart een hoop. Dit heeft wel als gevolg dat alles al vooruit geboekt moet zijn, als ook het transport.

De plekken die we zullen aandoen zijn: Myawaddy, Yangon, Bagan en Inle Lake.
Met kerst en oud en nieuw zullen we in Myanmar zitten, alleen word het hier niet gevierd. Op vier januari vieren ze hun onafhankelijkheid, dus dat kunnen we nog mooi meemaken.

Het is onduidelijk of er Internet zal zijn, dus wellicht worden onze avonturen later gepost.

Voor nu zou ik zeggen: noflike kriistdagen en folle lok en seine yn it nije ier!

“Make it happen and shock everyone!”

Ilona

—————————————-

Myanmar, really how did that happen? The plan was to celebrate Christmas and New Years in Laos. Planns are made to be changed. Let I start by telling this story from the start.

It all started with a post from Roy on Facebook on wanting to do the Mae Hon Son loop by car. To me that sounded like a wonderful idea, don’t trust the Thai traffic to do it on a scooter. So we got together for dinner, to get to know each other and discuss the idea. At the end of the night we ended up with the idea of going to Myanmar (former Burma), because we’re already so close to the border. It was not something we had both planned, but this sounded like a total different adventure. First some sleep before making a decision. Next day I was convinced and excited for this adventure, I am ready to go. Decision was made, visiting Myanmar for two weeks if we get a visa. The visa was rather quick, so plans could be made.

Myanmar is different then Thailand when it comes to safety and travelling. Not ignoring the current situation, we use the advice of the Ministry. Some parts of the country are forbidden for foreigners, even if we wanted to visit we couldn’t do that. We’re choosing safety above all.

Back to Mae Sot, how did we ended up here? Planning the trip to Myanmar we found out that we needed to cross the boarder here. Decided to book two nights here, so we could explore this city and leave Chiang Mai behind. The bus takes five and a half hours including several stops (including police controls) to arrive in Mae Sot. Atleast that is what the schedule says, in real life you can add two hours. I’m already used to some things, so I’m not even surprised anymore.

At arrival it shows that the accommodation is five km away a bit too far (walking this amount is do able when your not having a backpack in the heat). The cheapest accommodation was a complete house for five euro a night, hell yeah that is going to be the one. Hop on the taxi, expecting a serenade because he has a guitar with him, but that didn’t happen. It’s a long journey and even the driver is doubting, are you sure this is the right way. Yes is the answer according to maps.me. Turns out that the house is situated next to the garbage company, how cosy. At least all day background music.
At check in there are a few things which are not the same as in the booking. The number of rooms, kitchen and bicycles. It is all sorted and full access to the house and a scooter because there were no bikes available. My newest toy is opening and closing of the electric fens.

Came to the realisation that this city has different faces. From the bus it showed a lot of wealth, translated in big houses and cars. In the center you see less wealth and it’s shown especially in the houses. It is a border city, so really diversity of people can be found here. We saw only a few tourist, which is good to us. The more effort you put in making contact, they start smiling and wanting to talk to you. It has a nice atmosphere.

The outskirts of the city are beautiful and within minutes your way up the mountain by scooter. Even visited nice temples on our way, where we probably the first tourist ever. Having a drink with the most beautiful view of today (see picture above). Nice to see something different then a city. Conclusion is that we both explored the city and the surroundings and it’s really nice.

Now on our way to Myanmar. The availability of accommodation for foreigners is not a lot. In order for them to accommodate foreigners they need a permit, so that explains a lot. Therefore evrything needs to be pre-booked and the same goes for transport.

The places which we will visit are: Myawaddy, Yangon, Bagan and Inle Lake.
We are spending Christmas and New Years in Myanmar, but it’s not celebrated there. On the fourth of January they celebrate independence, so we are joining in.

It is unsure whether there is Internet available, so our adventures might be posted later but no worries.

For now, have a great Christmas and have a blast in 2018!

“Make it happen and shock everyone!”

Ilona

4 gedachten over “Mae Sot & Myanmar

  1. Lieverd!

    Toffe stap dit 🙂 Geniet van je tijd daar en ‘let it happen’. Fijne dagen daar aan de andere kant van de wereld en we zien/horen je volgend jaar! 😉

    Safe travels ❤️

Geef een reactie